Vader in zijn bloementuin

Waar hij het liefst bezig is. Thuis tussen de rozen, zijn tuin in Bergen. Niet geposeerd; gewoon zoals hij is.

“Ga maar aan het werk, dan loop ik om je heen voor de foto’s.”

Gek is dat. We hebben veel foto’s, maar bijna allemaal van ongewone situaties. Binnen op feestjes, met visite en een enkele geposeerde foto. Buiten op vakanties, wandelingen en ook daar weer een enkele geposeerde foto. Juist de plek waar hij zo vaak aan het rommelen is en de dingen die hij daarbij doet, staat bijna niet op de foto.

Dit is het beeld dat ik bij me wil houden. Het lijkt zo’n gewone foto, maar juist dat maakt hem zo bijzonder.

Wilt u ook een bijzonder gewone foto van een dierbare? Neem dan contact op met de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort).

Dodelijke blik

Ze hebben een blik die je doet bevriezen. Eenmaal gevangen in die blik weet je als prooi dat dit het einde is. ´Psychopatische moordenaars´ noemt Helen Macdonald ze in haar prachtige boek H is van Havik (H is for Hawk).

Op de foto’s twee jonge haviken die juist zijn uitgevlogen. Afgelopen week was het tijd om de wereld te verkennen. Nog niet de gedekte kleuren, nog niet de mooie streepjesborst van de ouders, maar al wel die intense blik.

De ontmoeting het de haviken deed me denken aan een portret van eerder dit jaar. Rauwheid, felheid, prachtig om vast te leggen. Een mooie moment om weer langzaam terug te keren van natuurportretten naar mensenportretten. Nog héél even is de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) de Natuurportrettenmaker met vrolijk zomernieuws en natuurfoto’s.

Wil je ook zo’n fel, intens portret? Neem dan gerust contact op!

Zó klein!

En dan leven ze dus ook nog in het topje van de bomen. De kleine bonte specht, ongeveer zo groot als een mus, kan me tot wanhoop drijven. Je hoort ze, maar zien, ho maar!

Tot deze week. Als je nu door het bos loopt, hoor je overal de grote bonte spechten ruziën om de grenzen van hun territoria. En daar tussendoor dan ook die kleintjes. Hetzelfde geluid, dezelfde roffel, hetzelfde geruzie, maar dan met van die hoge piepstemmetjes en in miniatuur. En dus in het topje van de bomen.

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is nu even de Natuurportrettenmaker met natuurfoto’s.

Dotters

Voor mij begint de lente echt met de dotterbloemen. Natuurlijk zijn er voor die tijd al sneeuwklokjes en bosanemonen en vele, vele andere bloemen. Maar die dotters! Plukjes paasgeel langs de waterkant, met van die prachtige donkergroene bladeren erbij. Het is elke keer genieten, en daarom vandaag een portret van de dotter.

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is weer even de Natuurportrettenmaker. Met hartverwamende natuurfoto’s.

Dubbelportret: één en één is meer!

Een dubbelportret voor aan de muur, met het karakteristieke Rembrandtlicht en de molenkraag. Apart maar met zijn tweeën in spiegelbeeld naast elkaar; dat was een mooie uitdaging voor deze fotograaf. Ieder mens is uniek in een enorme hoeveelheid details zoals huid, houding en nog veel, veel meer. Tegelijk moeten de foto’s een eenheid worden qua sfeer en uitstraling. Gelukkig helpt de digitale fotobewerking daarbij.

We hebben gelachen bij de fotoshoot. Maar lachen was niet de bedoeling, want we creëerden mannen van statuur, van aanzien. Loop een willekeurig museum in en je ziet dat mannen van aanzien niet lachen. Daarvoor zijn ze véél te serieus. Dus richtten we ons op ernst en kracht.

Ik was blij verrast toen na de eerste ruwe bewerking een mailtje kwam: “We hebben ze even uitgeprint om te kijken hoe ze hangen!” Nog niet de definitieve versie, maar je ziet meteen iets bijzonders. Tussen de twee foto’s ontstaat een spanning die iets nieuws toevoegt. Eén en één is opeens veel meer! En dat gold ook voor het eindresultaat. “De reacties zijn zeer positief en jaloers.” Heerlijk, daar doe ik het voor!

Update 14 februari 2020. Op Valentijnsdag – tevens mijn verjaardag – ontving ik weer een berichtje. “We hebben de foto’s laten uitprinten op canvas en ingelijst…” Wat een leuk cadeautje!

‘Oh, net een schilderij!’

Wat is dit werk toch genieten. Als natuurfotograaf was ik vooral in stilte bezig, dieren en planten aan het besluipen. Het enige gezelschap om mee te praten was ik zelf. Als iemand per ongeluk in mijn omgeving verdwaalde en alles verstoorde, probeerde ik vriendelijk doch beslist zo dwingend mogelijk te kijken: Wegwezen!

Nu ontvang ik mensen, ga ik bij mensen op bezoek en het is elke keer weer bijzonder. Heel soms mag ik meegenieten van de reacties op de foto’s. `Prachtig! Wat mooi! Net een schilderij!`

Ik word er zo blij van!

Mysterieus zwart – wit

Mijn eerste foto’s waren in zwart – wit. Thuis hadden we een donkere kamer waarin we zelf filmpjes ontwikkelden en foto’s afdrukten. Als kind heb ik daar veel kunnen experimenteren: wat gebeurt er als je een sinaasappelnetje op het fotopapier legt, of een sleutel, en wat als je het papier schuin houdt of bepaalde delen verder doordrukt? Een petroleumstelletje stond te branden met een pannetje water er op, om zo nodig de baden met ontwikkelaar en fixeer op de juiste temperatuur te houden. De chemische geuren en het donker met de dieprode lamp gaven het geheel iets geheimzinnigs: hier werd magie bedreven!

Nog altijd vind ik zwart-wit foto’s bijzonder. Zonder kleur is er alleen contrast, licht en donker. De foto wordt beperkt tot zijn essentie, wat hem indringender maakt, mysterieuzer.

Morgen is het Black Friday, en dat leek me een mooie aanleiding om het zwart-wit portret weer even in het zonnetje te zetten. Lees hier over de – héél korte – Black Friday actie.