Geothermal activity

Bubbles of boiling hot vapour push the surface upward until they break through and Strokkur erupts. In the Netherlands we call these geothermal steam-eruptions ‘geisers’. This generic name is derived from this specific spot: Geysir in Iceland…


Steamy Strokkur. Minus ten degrees Celcius (fourteen Fahrenheit) makes it bloody cold right next to this boiling pond.


Geothermical area around Geysir and Strokkur. Steam everywhere…


Another geothermal area is Krysuvik or Seltun. A small path leads through the hot springs and steamy rivers.


The smell of sulfur is all around.

City of Mozart

So I visited his grave in Vienna. That is to say: He was buried here at the St. Marx cemetery, but the exact location is  a guess. Buried in an unmarked grave, according to the rules and habits of that time. Probably his bones were dug up after ten years to give room to other deceased. But it is nice to think that he was laid to rest here, at this memorial.

“Do you think this is it?”
Approaching the Mozart house at Domgasse 5  in Vienna, Austria. But no, the house where Mozart lived is just around the corner. The house is a museum, and you can walk in the rooms where you he and his wife lived from 1784 to 1787. He wrote the world-famous opera “Le Nozze di Figaro” there, and three of the six Haydn Quartets.

Well, this is it then. The Mozart house. Domgasse 5  in Vienna, Austria. Incredible that he has walked in the same streets, through the same door over the same stairs. With a little fantasy you can walk together.

View from his house.
This he saw when looking out of the window, thinking what the violins should play next.

The Stephansdom is just around the corner

Night falls in Vienna


Smoke


Impressionistic evening at the Opernring in Vienna


Bratwust!


An evening at the opera


Stephansdom

How to improvise in the dark

So I was in the UK this weekend, visiting my daughter. Thought it would be a good idea to enjoy the seaside and try to capture the Durdle Door rock formation with a milky way background. The weather forecast wasn´t great, but we went anyway.

At the beach I saw I had made a terrible mistake. I had taken a lightweight travel tripod from home, but at the last moment I had changed the head (the thingy that connects your tripod to the camera). I tried to assemble it, but it didn’t fit. Tripod and head were from different systems. You know that feeling when all the blood in your body seems to flush down through your toes into the sand?

There I was, thousands of kilometres flying and many hours driving from home, after sunset on a deserted beach. With just this one night, this one opportunity here. I owe my brave daughter a huge thanks that she insisted we stayed – even when it got dark and cold. And I improvised. Tried the limits of the equipment I had. For instance that 15 mm wide angle lens: Would it be possible to take pictures with a shutter speed of a whole second right out of the hand? I have shaky hands, and this lens did not have any shake reduction at all. But the wide angle saved me. You may be the judge; I think it’s good enough to present here.

The milky way was also shot out of the hand, lying down on the beach with the camera resting on the bag for support, With a full 5 seconds exposure. The result was far better than I expected.

Of course, I would have wanted pictures of the rock formation with a shutter speed of 30 seconds or more, to see details. And I would have loved to take the milky way with 20 or 30 seconds, to get more clear and profound details. And I would have wanted to use the auto – noise reduction of the camera. But it is what it is, and I am really happy with this no-tripod experiments.

The good news is: I have an incentive to once again visit this beautiful part of Dorset, with fairy tale like villages such as Lulworth and Corfe Castle village and Man O’War beach. And next time, with a complete and functional tripod.

Dichtbij en ver weg

Soms vind je vlak bij huis de meest exotische locaties. Vorige week was ik in het Belgische Oostende, dat me verwende met een paar prachtige zonsondergangen. Met het on-Nederlandse licht leek het ver, heel ver weg. Dichtbij of ver weg, uiteindelijk zit het allebei in jezelf…

Koningsdag 2022

Eindelijk mochten we weer. Naar buiten en samen zijn. We moeten nog even wachten wat dit voor het aantal covid besmettingen heeft betekend – ik heb in de steden enorme mensenmassa’s gezien, maar iedereen liep in de buitenlucht en het contact in het voorbijgaan was veelal vluchtig. Onderstaand een foto-impressie van het begin van de Koningsnacht in Utrecht, en de dag zelf in het Vondelpark in Amsterdam.

Kleine wereld

“Iedere zonsondergang is ook een zonsopkomt. Het hangt er maar van af waar je staat,” schreef ze.

…..
Niets aan toe te voegen.

49. Vertel!

Fijn is dat.
Daar sta je met je ‘alles is een verhaal´. De wereld die je dacht te kennen is grotendeels fantasie. Je zelfbeeld is verzonnen. Het verleden is voorbij. De toekomst bestaat nog niet.

Als alles een verhaal is, waar is dan je houvast? Waar kun je de volgende stap zetten?

Model: Jo-Ann Horst

44. Ontwaken

“Een paar jaar geleden had ik alles voor elkaar. Ik was oprichter en directeur van een organisatie die coaching gaf aan schoolkinderen, had een gezin, een mooi huis. Toen kwam er een burn-out. Het herstelproces was mijn awakening. Ik zag opeens synchroniciteiten en kon daardoor ervaren dat alles met elkaar verbonden is. We hoeven het niet alleen te doen.

Om te herstellen moest ik naar binnen kijken. En vanuit daar weer naar buiten. Ik zag ik dat de wereld buiten anders was dan ik altijd had gedacht. Ik begon dingen te zien. Energie, aura’s. Alles is energie, weet je. Ook materie, ook gedachten, alles! In het begin was dat heel verwarrend, en wist ik niet wat er gebeurde. Ik heb onderzoek gedaan, veel gelezen en veel mensen gesproken. En ondertussen zag ik steeds meer: synchroniciteit, samenloop van gebeurtenissen, ervaren hoe we geleid worden. Alles hangt met elkaar samen, en als je dat eenmaal doorhebt is het onmogelijk om het niet te zien. De buitenwereld staat niet op zich, maar wordt gecreëerd door je innerlijke wereld. Als je de wereld ziet als een gevaarlijke plek, zie je overal bedreigingen en neem je beslissingen uit angst. Het gevolg is dat je het gevoel krijgt dat de wereld je alleen maar beperkingen oplegt en je gevangen houdt. Maar dat doe je zelf!

Als je vertrouwen hebt en de liefde in jezelf voelt, dan gebeurt er iets heel anders. Dan zie je andere synchroniciteiten, dan ontmoet je andere mensen en krijg je ook veel liefde terug. Vanuit je eigen innerlijke wereld schep je je eigen buitenwereld, is dat niet geweldig? Het zou goed zijn als dat een vak op school zou worden: leren hoe je kunt omgaan met je eigen gedachten, gevoelens en emoties. Je bewust worden van synchroniciteit om te ervaren dat je het niet alleen hoeft te doen. Eerst die reis naar binnen maken, dan kun jij ook de fluisteringen van je ziel horen. Veel kinderen zijn al zo veel wijzer dan wij waren op die leeftijd. We hoeven ze alleen maar te bevestigen in hun eigen waarheid. Zorgen dat ze niet worden afgeleid door onze niet meer werkende patronen en plaatjes. En we maken het onszelf en hen nog gemakkelijker, zodra wij zelf ons contact met onze natuur gaan herstellen. Wij zijn de natuur, één in beweging in een eeuwig uitdijend universum.

Het is zo mooi dat steeds meer mensen gaan zien dat alles zo anders is zodra we keuzes uit liefde gaan maken, in dat wat nu voor jou mogelijk is, stap voor stap. Ik zie zo helder dat er iets aan het veranderen is. Een grote shift die rond 2011 is begonnen. In mijn omgeving zie ik steeds meer tekenen. Zo veel mensen die bewuster worden van hun keuzes. Zoveel meer gevoeligheid, sensitiviteit en verandering van energie. De natuur laat het ons zien in al zijn perfectie, herstel is altijd mogelijk, zodra we vertrouwen op onze eigen kracht. Er zijn ook negatieve krachten, verzet vanuit de oude wereld, maar ik weet dat we aan het begin staan van iets geweldigs.”