32. Vrije geest

“Ik zou wel weer eens hopeloos verliefd willen worden, zoals op de middelbare school. Dat je het voelt in elke cel van je lichaam, dat je hele lichaam gaat bruisen. Er is iets met verliefdheid waar je op dat moment behoefte aan hebt. Die andere roept een gevoel op dat je nodig hebt, bijvoorbeeld een gevoel van thuiskomen. Het moet wel een verliefdheid zijn voor langere tijd, en niet dat na een tijdje die roze bril verdwijnt en blijkt dat je eigenlijk helemaal niet bij elkaar past.

Zien is belangrijk. Als je mensen voor het eerst ziet, weet je op de een of andere manier meteen of er een verbinding is of niet. Aan de andere kant: als je langzaam van iemand gaat houden, dan zie je steeds meer de mooie dingen in iemand en is zien helemaal niet meer belangrijk.

Ik denk dat iedereen behoefte heeft aan verbinding. Dat je iets samen hebt van waaruit je richting kunt geven aan je leven. Een plek waar je ook een stuk vrijheid hebt. Een vrije geest laat zich niet beknotten. Die zal vragen blijven stellen en nieuwe dingen willen ontdekken. Ik denk dat jij ook zo’n vrije geest bent. Nieuwsgierig …”

29. Vertrouwen II

“Als je vraagt naar gevoel, dan is er op dit moment maar één ding. Alles draait nu om de officiersopleiding die ik ga volgen bij de mariniers. Over een paar maanden begint het.

Ik heb een paar banen gehad, maar daar was ik gauw op uitgekeken. Een vriend liet de site van Defensie zien en ik wist meteen: Dit wil ik! Ik wil iets bijdragen, aan Nederland en aan vrede op de wereld.

De keuring was zwaar. Fysiek, maar ook mentaal. Ik ben er anderhalf jaar mee bezig geweest, inclusief voorbereiden en trainen. Het heeft me wel wat gekost. Onderweg ben ik een paar vrienden kwijtgeraakt, die niet konden begrijpen waarom ik er zo op gefocust was en niet meer elke week mee uit ging. Maar ik heb er nieuwe vrienden bij gekregen, nu al. Een ander type vrienden, niet gericht op plezier hebben maar op de training die gaat komen.

Het is spannend. Want de keuring was zwaar, maar binnenkort gaat het écht beginnen. En er is natuurlijk altijd een kans dat je de opleiding niet kunt voltooien. Maar ik train elke dag, en ik ben vol vertrouwen. Voor mij is dit een droom die werkelijkheid wordt.”

9. Vaag

Lichtelijk verbijsterd staarde de docent naar mijn foto. Het was de laatste sessie, en iedereen had zijn Meesterwerk meegenomen: een kopie van – of een foto in de geest van – een andere vakfotograaf.

‘Maar…’ aarzelde hij, onzeker wat hij ermee moest. ‘Deze is onscherp!’

Ik schoot in de lach. ‘Dat is de bedoeling. Hij was eerst haarscherp, en ik heb flink wat moeite moeten doen om hem in de nabewerking zo vaag te krijgen. Kijk maar.’ Ik toonde het andere werk aan de groep. Een volledig vaag portret van een onbekende fotografe, niet meer dan wat lichte vlekken tegen een zwarte achtergrond. Mijn foto was een vrijwel identieke kopie, maar mooier en in kleur.

Dat was lang geleden.

Meisje met het sieraad

Is het productfotografie, modelfotografie of kunstfotografie? Zeg het maar. De vraag van Joke van Biesen was om een foto die het sieraad in al zijn details laat zien. Joke maakt beadwork-sieraden, en had al eerder wat op de foto laten zetten. Nu kwam ze met nóg fijner materiaal, driedimensionaal uitgewerkt. Pure kunst, als je het mij vraagt. Ze gebruikt de foto’s voor promotie van haar kunst, en je zou het dus ook bedrijfsfotografie kunnen noemen. Enfin, ik wilde natuurlijk óók een mooi portret.

Ik word blij van dit soort foto’s. Heel even riep het een associatie op met Johannes Vermeer’s Meisje met de parel. Ik vroeg me af waarom, en dat bleek vooral door het haar te komen, dat achterover hangt zoals de hoofddoek op Vermeer’s Meisje. Verder was de gelijkenis toch ver te zoeken. Gek hoe zo’n brein associeert.

Ook interesse in een portretfoto? Of in een bedrijfs-, product- of kunstfoto? Laat het weten aan de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort).

Een beetje fotomodel

Het hele gezin ging op de foto. Natuurlijk een gezinsportret in de studio, en daarnaast ieder op zich. Vader en moeder op vriendelijk-ouderlijke wijze, de zoon lekker brutaal en de dochter heel, heel rustig. Ik kon me voorstellen dat er nogal wat gedachten door haar heen vlogen. Want ja, dan zit je daar zomaar en dan staat er iemand met zo’n camera voor je neus en worden er foto’s genomen en waarom heb je nou net dat pukkeltje op je voorhoofd en waarom zijn die flitsen zo onrustig en misschien word je daar wel zenuwachtig van en… en…

“Zullen we een fotomodellenfoto maken?” vroeg ik spontaan. “Met de windmachine zodat je haren gaan wapperen?” Even iets heel anders dan de rest van het gezin. Gewoon haar eigen ding. Een beetje fotomodel.

Ik ben blij dat ze instemde, want het is een prachtfoto geworden. De verrassing van die plotselinge wind is zichtbaar, en zo’n spontane lach is goud waard. Dat pukkeltje is natuurlijk weggewerkt met Photoshop, want zo gebeurt dat met fotomodellen. Dit soort foto’s maakt me echt trots.

Hoe zou jij als fotomodel op de foto willen? Meld het hieronder of stuur een berichtje aan de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort).

Dodelijke blik

Ze hebben een blik die je doet bevriezen. Eenmaal gevangen in die blik weet je als prooi dat dit het einde is. ´Psychopatische moordenaars´ noemt Helen Macdonald ze in haar prachtige boek H is van Havik (H is for Hawk).

Op de foto’s twee jonge haviken die juist zijn uitgevlogen. Afgelopen week was het tijd om de wereld te verkennen. Nog niet de gedekte kleuren, nog niet de mooie streepjesborst van de ouders, maar al wel die intense blik.

De ontmoeting het de haviken deed me denken aan een portret van eerder dit jaar. Rauwheid, felheid, prachtig om vast te leggen. Een mooie moment om weer langzaam terug te keren van natuurportretten naar mensenportretten. Nog héél even is de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) de Natuurportrettenmaker met vrolijk zomernieuws en natuurfoto’s.

Wil je ook zo’n fel, intens portret? Neem dan gerust contact op!

Ruig portret

Mensen worden blij van een mooi portret. Vaak waarderen ze het enorm dat er bij de bewerking achteraf ook wat vervelende dingetjes zoals pukkeltjes of vlekjes of rimpeltjes kunnen verdwijnen. Nooit had ik de vraag verwacht: “Kun je ook wat rimpels toevoegen? Van wijsheid en zo?” Ik schoot in de lach, en antwoordde: “Graag zelfs! Zoveel je maar wilt.”

Ik ben een fan van rauwe, intense portretten. Zoals je uit foto’s zachtheid of tederheid naar voren kunt halen, kun je ook een ruige kant eruit halen. Er is één nadeel: de persoon op de foto lijkt meteen jaren ouder. Als je dezelfde foto verzacht, lijkt het verschil wel 20 jaar. Er zijn dan ook weinig mensen die om zo’n ruige, artistieke portretfoto vragen.

Het was overigens geen serieuze vraag geweest, meer een aanwijzing dat al die bewerkingsfratsen nu niet nodig waren en dat een ‘eerlijk’ portret gewenst was. Maar ja, een foto is nu eenmaal niet de werkelijkheid. Het is een weergave daarvan, die wordt gekleurd door een enorme hoeveelheid kleine beslissingen. Degene die op de foto gaat kiest bijvoorbeeld een thema, sfeer, omgeving, kleding, accessoires of achtergrond. Als fotograaf voeg je daar keuzes aan toe voor belichting, standpunt, geef je aanwijzingen over pose en houding. Zelfs in de camera vindt al een eerste bewerking plaats van het beeld door programma’s die de fabrikant er in heeft gestopt. Al die keuzes maken dat het ene portret het andere niet is. Fotografie (letterlijk: ‘schrijven met licht’) is daarmee bijna hetzelfde als schilderkunst. En net zo oprecht.

Dubbelportret: één en één is meer!

Een dubbelportret voor aan de muur, met het karakteristieke Rembrandtlicht en de molenkraag. Apart maar met zijn tweeën in spiegelbeeld naast elkaar; dat was een mooie uitdaging voor deze fotograaf. Ieder mens is uniek in een enorme hoeveelheid details zoals huid, houding en nog veel, veel meer. Tegelijk moeten de foto’s een eenheid worden qua sfeer en uitstraling. Gelukkig helpt de digitale fotobewerking daarbij.

We hebben gelachen bij de fotoshoot. Maar lachen was niet de bedoeling, want we creëerden mannen van statuur, van aanzien. Loop een willekeurig museum in en je ziet dat mannen van aanzien niet lachen. Daarvoor zijn ze véél te serieus. Dus richtten we ons op ernst en kracht.

Ik was blij verrast toen na de eerste ruwe bewerking een mailtje kwam: “We hebben ze even uitgeprint om te kijken hoe ze hangen!” Nog niet de definitieve versie, maar je ziet meteen iets bijzonders. Tussen de twee foto’s ontstaat een spanning die iets nieuws toevoegt. Eén en één is opeens veel meer! En dat gold ook voor het eindresultaat. “De reacties zijn zeer positief en jaloers.” Heerlijk, daar doe ik het voor!

Update 14 februari 2020. Op Valentijnsdag – tevens mijn verjaardag – ontving ik weer een berichtje. “We hebben de foto’s laten uitprinten op canvas en ingelijst…” Wat een leuk cadeautje!

Model met sieraad

Joke van Biesen maakt beadwork sieraden. Ze zocht een portretfotograaf om één van haar halssieraden scherp en met veel detail in beeld te brengen. Een mooie opdracht om te verkennen hoe portretfotografie de productfotografie kan versterken. In korte tijd hebben we een prachtige serie gemaakt, met frontale foto’s die de nadruk leggen op het halssieraad en wat speelsere die meer in de richting van modelfotografie gaan. Zelf vond ik dit de mooiste: een levende foto waarbij het sieraad weliswaar deels verscholen zit, maar die toch elegantie en stijl benadrukt.

Heb je ook iets bijzonders waarvan je graag een mooie foto wilt? Neem gerust contact op om te vragen naar de mogelijkheden.

Hier ben ik!

Hij vond het best spannend om op de foto te gaan. Werd er zelfs helemaal druk van. Maar toen hij aan de beurt was ging hij op een fantastische manier gewoon zitten om te poseren. Hier ben ik, zet mij maar op de foto!

Soms kijk je in de spiegel en denk je: “Die fotoshoot word nooit wat!” Of je maakt je al bij voorbaat druk om je kleding, je haar, je houding. Want tjonge, je gaat naar de fotograaf en dan dwarrelen die beelden uit de glossy’s door je hoofd en daar lijk je helemaal niet op! Zal ik je een geheim verklappen? Die zorgen zijn helemaal niet nodig. Zoals Jelle Hermus van SoChicken stelt: die gedachten zijn gewoon scheten! Of in de iets nettere woorden van Eckhart Tolle: gedachten zijn als wolken die voorbij drijven. Om een heleboel redenen. Hier noem ik er twee.

Ten eerste omdat je jezelf vergelijkt met een ideaalbeeld dat niet bestaat. In je geheugen zitten allemaal beelden van mensen die je ooit hebt gezien: mensen die je kent, maar vooral veel filmsterren en fotomodellen en plaatjes bij sprookjes. Waarschijnlijk weet je wel dat alle foto’s in de glossy’s bewerkt zijn. Pukkels en rimpels zijn weggepoetst, benen zijn langer gemaakt, spieren zijn geaccentueerd, haren en pupillen krijgen een kleurtje, tanden worden gebleekt. Die mensen bestaan niet. Jouw ideaalbeeld bestaat niet. Allemaal Photoshop. Ik doe dat ook wel, hoor. Sommige mensen vinden het fijn als er wat dingen worden weggepoetst die ze zelf lelijk vinden. Maar er is een grens: als je te veel bewerkt, dan kijk je naar een fantasieversie van jezelf. En ook dat is prima: dan is het een soort schilderij in plaats van een foto. Sommige mensen vinden dat fijn. Andere mensen willen juist graag hun ruwe kant op de foto. En ook die ruwe kant kun je weer versterken: dan krijg je een héél rauw schilderij van jezelf. Verreweg de meeste mensen kiezen iets er tussenin: een beetje bewerkt, maar niet te veel.

Nog een reden waarom je je geen zorgen hoeft te maken, is omdat het eigenlijk helemaal niets uitmaakt. Of je je nu druk maakt of niet, jij verandert er niet door. Dus kun je net zo goed even diep zuchten, je armen en benen losschudden, het hoofd fier oprichten en gewoon trots zijn op jezelf. Je mag er zijn, ontspan maar! Daar zit je dan, als mens. Ieder mens is uniek, ieder mens is mooi. En jij bent goed zoals je bent.

Natuurlijk is het leuk om mooi op de foto te komen. Daarom geef ik ook tips voor kleding, make-up, poseren en locaties. Maar waar het eigenlijk om gaat ben jij. En nee, het is niet erg als je het tóch spannend vindt, en het is zelfs niet erg als die rare gedachten maar door je hoofd blijven dwarrelen. Als je dat merkt, dan kun je er misschien wel om lachen. Jij bent gewoon zoals je bent, en dat is goed. Ik doe vervolgens mijn best om een mooi portret te maken.

Hier ben ik, zet mij maar op de foto! Prachtig toch?