Terug naar de Serengeti

Weer even weg van China terug naar Afrika, terug naar Tanzania. We zijn net aangekomen bij de Serengeti, en het is alles wat je kent uit de documentaires. Wat een landschap, wat een natuur! Heet, droog, eindeloos en vol dieren. We rijden vlak langs het onderzoeksstation van Grzimek.

Olifanten, zebra’s, gnoes, leeuwen, nijlpaarden, nijlkrokodil, civetkat (alweer!), struisvogel, Thomsongazelle en dikdik ook de blauwkopastrild (Blue-capped cordon-bleu, Uraeginthus cyanocephalus), Senegaltrap (White-bellied bustard, Eupodotis senegalensis canicollis), zuidelijke schubkopwever (Speckle-fronted weaver, Sporopipes frontalis) en zo vele, vele andere…

Naar de Serengeti: night drive

Terug naar Tanzania. We zijn inmiddels beland aan de grens van de Serengeti (bij een toiletstop onderweg nog een prachtige agame!) In het beschermde National Park gelden strenge regels. Maar nu zijn we er nog buiten, in de mensenwereld. Een mooie plek voor een nachttocht. Aangezien de dieren zich weinig aantrekken van de grens van zo’n park, kom je ze ook gewoon daarbuiten tegen. Ze lopen ook gewoon rond in de compound waar je verblijft, wat onder meer bleek uit de verse buffelpoep elke ochtend. Daarom is het strikt verboden om ’s nachts zonder bewaking je tent uit te gaan (vorig jaar is er nog een Duitse toerist, die even naar de toilet liep, door een leeuw gedood). Zonder uitrusting voor nachtfotografie is het een beetje behelpen: de groepen zebra’s en impala’s en de hyena’s laat ik even voor wat ze waren, maar de kameleon, de agame, de civetkat, de eerste olifant die een beetje dichtbij kwam en de leeuwen waren een mooie oogst (let op de wonden van het tweede mannetje: hij liep ook mank, dus ik denk dat hij te grazen is genomen door één van de dames).

Vakantievos nummer 2: Zonsondergang

Af en toe moet ik even mijn fantasie de vrije loop laten en sprookjes creëren. Nu dus vakantievos nummer 2: Zonsondergang. Welke waardeer je meer: de vorige of deze?

Vakantievos

Drie weken geleden was ik even in Londen, op bezoek bij mijn dochter. Londen miegelt van de vossen, wat mij verbaast want nog niet zo lang geleden was de vossenjacht een populair tijdverdrijf. Op sommige plekken ruik je ze in elke straat, en ik heb er wel eens vijf op één dag gezien. Dit weekend bleef de score beperkt tot deze ene… nou vooruit twee dan, maar de tweede telt niet mee, die scharrelde al rond op de vroege heenweg, in een klaverblad langs een Nederlandse snelweg

Lente challenge

De lente challenge van fotoclub FC Perspectief in Hilversum is een mooie uitdaging: Vier opdrachten die op één zaterdag moeten worden gefotografeerd. Twee van die opdrachten zie je pas op zaterdagochtend. Deze keer stond de lente centraal, en dat was best een uitdaging met al die bewolking. Deze foto was de leukste, vond ik, met een mooie lentesfeer

Zandhagedis in lentekledij

Afgelopen weekend op zoek gegaan naar zandhagedissen. Twee plekken bezocht, en op allebei was het raak! Het kan nog best wel koud zijn, en in de zon strekken de dieren zich zo breed mogelijk uit om maar zo veel mogelijk warmte op te vangen.

De mannetjes zijn nu op zijn mooist, in hun groene lentekleed. Maar dat maakt dat niet altijd indruk: het vrouwtje hieronder maakte een agressieve beweging, en het mannetje bleef beduusd achter.

Veel hagedissen in dit gebied hebben teken. Dat blijkt vooral de schapenteek te zijn, ixodes ricinus.

Recent onderzoek toont aan dat de hagedissen immuun zijn voor besmetting met de bacterie Borrelia burgdorferi, die de ziekte van Lyme veroorzaakt. In gebieden met veel zandhagedissen komt de bacterie minder voor in de nimfen.

(zie bijvoorbeeld https://ravon.nl/instagram/hoe-de-zandhagedis-zorgt-voor-minder-ziekte-van-lyme)

Macro 2: Sleedoorn

Ook de sleedoorns zijn op de macrofoto gezet. Want ja, het is lente en overal siert de bloesem de bermen. Ik moet bekennen dat ik die sleedoorns en meidoorns al jaren probeer te vangen, met wisselend succes. En eindelijk heb ik dan dit jaar een serie waar ik echt blij mee ben.

Ook hier kleurverschillen door het zoeken naar verschillende achtergronden en ook recht tegen de zon in fotograferen

Macro sterretjesmos

Ik ben een enorme fan van onscherpte en kleur – het geeft een zacht feeërieke sfeer. Dus toen macrofotografie het onderwerp werd bij de Hilversumse fotoclub FCPerspectief, ben ik enthousiast twee middagen op pad gegaan. En ik gaf mijzelf een extra hindernis mee: ik wilde per sé een in-camera foto maken vrijwel zonder nabewerking; zelfs geen uitsnede stond ik mezelf toe. Want ik vermoedde dat ik een beetje een luie fotograaf aan het worden was dankzij alle mogelijkheden van Photoshop (AI houd ik voorlopig ver buiten de deur).

De oogst was enorm en tjonge, wat is het dan moeilijk om te kiezen welke foto wordt uitgeprint voor de (zeer gemoedelijke, vriendschappelijke) competitie. Ik koos het sterretjesmos, maar niet een foto waar de rode sporenkapseltjes goed zichtbaar waren – dat zie je zo vaak. Het werd juist de foto waar in eerste instantie onduidelijk is waarnaar je nou zit te kijken, met de sporenkapsels reflecterend in een dauwdruppel. Deze foto haalde de derde plek, waar ik dan weer heel blij mee ben.

De kleurverschillen hebben te maken met het zonlicht, dat soms recht en soms schuin inviel en dan weer door wolken werd tegengehouden. Mooi voor aan de muur!