Blog

Expositie jubileum Fotokring Eemland en Lienderts Orkest

Dit jaar viert Fotokring Eemland haar 90-jarig bestaan. Met tal van activiteiten, en één daarvan was het maken van een reportage, samen met een andere fotoclub uit de regio, van amateurverenigingen in Amersfoort. Meteen maar even de link: Expositie Fotokring Eemland 90 jaar.


Medio 2025 werd mij gevraagd om samen met Henk Buitink van Fotokring Hoevelaken te fotograferen bij het Lienderts Orkest, in de wijk Liendert inderdaad. We vielen met de neus in de boter, want het Lienderts Orkest vierde óók een jubileum. Tien jaar geleden was het orkest opgericht door Anne-Maartje Lemereis, van 2023 tot 2025 componist der Nederlanden en destijds inwoner van Amersfoort (en nu nog geregeld te horen op Radio 4). Haar bedoeling was een amateurorkest te formeren van mensen die niet per se goed kunnen spelen, maar het wel heel leuk vinden om samen muziek te maken. Ervaren musici zijn ook welkom, in het bijzonder als men om de een of andere reden niet meer professioneel of op hoger niveau kan spelen. Het 10-jarig jubileum was overigens ook meteen het afscheid van Anne-Maartje, en ook de eerste grote uitdaging van de toen nog nieuwe dirigent Renske Velthuis.


“Wat wil je laten zien van het orkest?” werd me gevraagd.
“Vooral hoeveel plezier de leden hebben aan het samen musiceren,” antwoordde ik. En dat betekende niet alleen foto’s maken van de instrumenten en spelende mensen, maar ook van de interactie tussen de mensen.


Afgezien van de oefeningen vond ik het mooiste moment toch wel de generale repetitie voor het jubileum-optreden in het kerkgebouw de Bron in Liendert: de laatste oefeningen, de gespannen verwachting én ook de oefeningen met de (wél professionele) gastsopraan Hannie Slingerland.


Op de expositie in Frame.de.Galerie kunnen helaas maar enkele foto’s hangen. En zelfs bij dit blogje moet ik selecteren en zó veel mooie foto’s in de digitale lade laten liggen…
Dank, voorzitter Jos Schoenmakers en alle leden van het Lienderts Orkest voor jullie hartelijke, warme ontvangst. Toen het fotograferen achter de rug was, moest ik even slikken, want in korte tijd voelde het alsof ik afscheid nam van een groep vrienden

Wat te denken van Zanzibar?

Twee gezichten. Vakantieparadijs voor de rijke toeristen, met hagelwitte stranden, palmbomen en kleuren, kleuren, kleuren. Resorts (afgesloten, dus veilig) uit vakantiefolders. Opvallend veel witte vrouwen die modellerig poseren om zich door hun partner te laten fotograferen: Kijk mij hier!


Op de stranden zoeken jonge, gespierde Maasai die een tijdje hun eigen wereld hebben verlaten andere toeristen om hun diensten aan te bieden – diensten die soms zelfs open en bloot op het strand worden verleend. En die, als het wat té opzichtig wordt allemaal, vervolgens weer worden weggestuurd door de politie.

Buiten de resorts puur Afrika. Armoede is overal zichtbaar, maar ook het plezier dat mensen hebben als ze weer even zichzelf zijn. Elke zonsondergang enorme massa’s op het strand. De hoofdstad Stonetown is continu in verbouwing. Als je goed kijkt dan zie je overal de rijke geschiedenis van kolonisatie, uitbuiting, slavenhandel, plantages met specerijen zoals vanille, nootmuskaat en cacao, die ook onderdeel waren van de internationale slavenhandel. Het toerisme zorgt tegenwo ordig voor extra inkomsten, maar het blijft een dubbel gevoel. Als eiland heeft Zanzibar natuurlijk enkele endemische soorten, zoals de Zanzibarfranjeaap (Piliocolobos kirkii). En natuurlijk is er het museum over Freddy Mercury van Queen, in het huis waar hij zijn eerste jaren heeft doorgebracht. En voor mijn vrienden het steppeslurfhondje (Rhynchocyon petersi) in zijn natuurlijke omgeving: een specerijenplantage met een enorme verscheidenheid aan kruiden en vruchten.

Een impressie van het mooie, maar ook het minder mooie

In het land van de Maasai

Een bezoek aan één van de dorpen langs de weg. Ja, De Maasai leven daar en zijn trots op hun eigen leefwijze, hun eigen cultuur. Jongeren trekken soms na hun pubertijd de wijde wereld in, naar de steden en toeristencentra om geld te verdienen, maar opvallend vaak keren ze na tijdje toch weer terug naar huis. Ik voelde ik me een beetje als een bezoeker van Volendam; de dorpsbewoners hadden er minder moeite mee dan ik



Demonstratie vuur maken met een stokje. Indrukwekkend. Ik heb in mijn jonge jaren meerdere pogingen ondernomen, maar ben nooit verder gekomen dan een iel rookwolkje en een gloeipuntje dat meteen weer uitdoofde.

Uiteraard kon de welkomstdans en zang niet ontbreken


Rondleiding in het dorp.  Schoolkinderen kwamen even opdraven, en de school liet zien hoe ze het schoolbord les gaf

(en ja, het dorp werd vervolgens rijkelijk gesponsord door alle zelfgemaakte kettingen, armbanden en beeldjes die we tegen een veel te hoge prijs kochten)


In Ngorongoro

Daar sta je dan, op de rand van de Ngorongoro ’krater’, zoals hij meestal wordt genoemd. Strikt genomen is het een caldera. Ooit een enorme vulkaan van kilometers hoog, die na een uitbarsting enkele miljoenen jaren geleden in elkaar is gezakt. Nu rest een cirkelvormige bergrand van zo’n 600 meter hoog met een groot meer in het midden


Zie je de kleine stipjes daar beneden? Dat is een kudde gnoes. Een uitsnede van de foto geeft een indruk van de enorme weidsheid van het landschap


In de caldera heeft zich een uniek ecosysteem ontwikkeld, compleet geïsoleerd van de wereld daarbuiten. Waar je ook kijkt, zie je dieren. En toeristenautootjes, dat ook, want al voordat de poorten in de ochtend opengaan, staat er een kolonne identieke toeristenautootjes te wachten. Ook in kolonne daal je af in de caldera, maar eenmaal daarna aangekomen verspreiden alle voertuigen zich snel zodat je toch in alle rust kunt genieten


Blauwe gnoe (Connochaetes taurinus)
Afrikaanse Geelvleugelvleermuis (Lavia frons)
Agama lionotus
Steppezebra (Equus quagga)
Thomsongazelle (Eudorcas thomsonii) 
Kaneelpieper (Anthus cinnamomeus)
Afrikaanse bonte kwikstaart (Motacilla aguimp)
Lelspreeuw (Creatophora cinerea)
Acanthocercus gregorii
Knobbelzwijn (Phacochoerus africanus)
Kleine flamingo (Phoeniconaias minor)
Steltkluut (Himantopus himantopus)
Kaapse Taling (Anas capensis)
Nijlpaard (Hippopotamus amphibius)
Kemphaan Calidris pugnax
Kleine strandloper (Calidris minuta)
Koritrap (Ardeotis kori)
Afrikaanse wolf (Canis lupaster)
Zwartkopreiger (Ardea melanocephala)
Nijlgans (Alopochen aegyptiaca)
Grijze kroonkraanvogel (Balearica regulorum)
Zwarte wouw (Milvus migrans)
Oorgier (Torgos tracheliotos)
Maraboe (Leptoptilos crumenifer)
Kaapse buffel (Syncerus caffer)
Roodnekleeuwerik (Corypha africana)
Gevlekte hyena (Crocuta crocuta)
Smidsplevier (Charadrius pecuarus)
Dwergbijeneter (Merops pusillus)
Worstenboom (Kigelia africana)
Savanneolifant (Loxodonta africana)

Terug naar de Ebro-delta

Natuurlijk moest ik tijdens het bezoek aan de Spaanse middellandse zeekust ook even een kijkje nemen in de Ebro-delta. Ongeveer 15 jaar geleden ben ik daar ook eens geweest, en het was nog precies hetzelfde: bloedheet, vlak en de rijstvelden vol vogels. Deze keer had ik aanzienlijk meer geluk dan de vorige keer, want pal naast de weg streek een zwerm flamingo’s neer. En verdraaid, even later ook een woudaapje en een graszanger. Evenals de vorige keer waren de steltkluten, zwarte ibissen, purperreiger en witwangsterns van de partij, en vele andere soorten.


Flamingo (Phoenicopterus roseus)
Purperreiger (Ardea purpurea)
Woudaap (Botaurus minutus)
Juveniele witwangstern (Chlidonias hybrida)
Graszanger (Cisticola juncidis)
Zwervende heidelibel (Sympetrum fonscolombii) – pixaví nervat
Kleine monarchvlinder (Danaus chrysippus)
Steltkluut (Himantopus himantopus)
Zwarte Ibis (Plegadis falcinellus)

Totale zonsverduistering 12 augustus 2026

Full eclipse Spain August 12, 2026

“Vanwaar die fascinatie voor de zonsverduistering en dat je daarvoor naar Spanje gaat?”
Tja jongens, als ik dát moet uitleggen…

Het is natuurlijk een gok. In 1999 hadden we mazzel: op een verder volledig grauwe dag brak de hemel open tijdens de eclips. Adembenemend! Zo indrukwekkend dat ik geen enkele foto heb genomen: de camera stond klaar op statief, maar ik wilde dit moment opzuigen in elke vezel van mijn lichaam, alleen maar dat moment beleven

Deze keer dan wel foto’s. Keuze: IJsland of Spanje? In IJsland is de kans op wolken en regen te groot, dus Spanje. Noordkust, centrale deel of zuidkust? Zuidkust maar, in de hoop op blauwe lucht en dan meteen een kleine vakantie nemen.

Meer dan een jaar geleden geboekt, en vol spanning afgewacht.
De eerste dag zag het er somber uit. Veel bewolking, matige vooruitzichten.

Tweede dag was beter: mooie zonsondergang! Maar altijd wat te kniezen natuurlijk: die wolken daar aan de horizon, die zouden eigenlijk ook weg moeten…


Toen kwam de dag – Dé Dag. Strakblauwe hemel. “Ik heb mijn eerste verduistering al gehad,” grapte ik naar huis. Daarna ben ik even naar het hotel gegaan om de hitte te ontvluchten en wat te eten


Weer buiten hing er precies één wolk in de lucht. Precies voor de zon.
Een paar Fransen naast mij jammerden luidkeels van “Oh la la” en “Ouff!”
“Houd moed,” zei ik. “Volgens mij komt het straks helemaal goed.” Ondertussen maar wat foto’s van de haven en het prachtige uitzicht op de bergen aan de horizon

Een half uur zagen we niets. Toen zakte er een kleine punt van de sikkel uit de onderkant van de wolk.
“Kijk, zonnevlekken!”

En daar hingen ze dan samen op het moment suprême, helemaal vrij in de lucht!

Wat een waanzinnige ervaring weer. Daar kan geen AI tegenop!

Naar het land van de Masai

Het is onvoorstelbaar, de enorme hoeveelheid dieren die op deze laatste dag op de Serengeti. Vooral de groene rivieren trekken wild aan. De olifanten, gazellen, krokodillen, gnoes en ander grut laat ik nu maar even voor wat ze waren. Een bloemlezing van de rest


En dan toch weer leeuwen! Van veraf op te sporen door kring auto’s er omheen. De achterkant van de mooie plaatjes – ook dat hoort er hier bij

Daarna het drogere landschap in, het klein wild steeds schaarser en uiteindelijk naar een lege vlakte waar ook de grote zoogdieren verdwijnen. De droge tijd komt, het gras is aan het verdorren, alles trekt weg


Een eindeloze woestijn. Gestopt bij een bijzondere rivierbedding. In deze bedding zijn de sporen gevonden van één van de allereerste hominiden, een Australopithecus vergelijkbaar met Lucy uit Ethiopië. Onbeschrijflijk om je voet neer te zetten op een plek waar zij miljoenen jaren geleden hebben gelopen…


In deze hitte begint het land van de Masai, de veehouders. Die trots hun eigen cultuur en land hebben behouden, tegen alle verdrukking in. En dan aan het eind van de dag: de Ngogongoro-krater, waar we nu alleen even een blik in wierpen om later uitgebreid te bezoeken

Grijze tok (Lophoceros nasutus)
Hildebrandts glansspreeuw (Lamprotornis hildebrandti)
Treurdrongo (Dicrurus adsimilis)
Maskertoerako (Corythaixoides personatus)
Ruppell’s witkruinklauwier (Eurocephalus ruepelli)
Blauwe langstaartglansspreeuw (Lamprotornis purpuroptera)
Witkopbuffelwever (Dinemellia dinemelli)
Witbuikkanarie (Crithagra dorsostriata)
Zwartkopreiger (Ardea melanocephala)
Smidsplevier (Vanellus armatus)
Zadeljakhals (Canis mesomelas)
Lelkievit (Vanellus senegallus)
Driebandplevier (Thinornis ofwel Charadrius tricollaris)
Roodsnavelossenpikker (Buphagus erythrorhynchus)
Gevlekte hyena (Crocuta crocuta)
Oorgier (Torgas tracheliotos)
Koritrap (Ardeotis kori)
Scharlaken wever (Anaplectes rubriceps)
Mwanza-agame (Agame mwanzae)
Roodstaartwever (Histurgops ruficauda)
Dwergmaskerwever (Ploceus luteolus)
Augurbuizerd (Bueto augur)

Méditerranée

Ja natuurlijk, met AI kun je tegenwoordig elke afbeelding zonder moeite op het scherm toveren. Maar de echte magie is om zelf iets te creëren, aan de slag te gaan met eigen foto´s en een eigen fantasiewereld te bouwen. Zoals deze Méditerranée, in elkaar geknutseld van de echte Middellandse zee, een kathedraal die volledig is ontkleed en vervormd, een uiltje ooit op de Veluwe geschoten, de druivenbladeren in mijn achtertuin en dat alles gedrapeerd rond het resultaat van een fotoshoot met model Sofia.

Enig idee welke schilder van ruim vóór 1900 de inspiratie leverde voor dit beeld?

Ballonvaart over de Serengeti


Bij zonsopkomst opstijgen, en dan rustig zwevend van boven het leven bekijken. Wat een rijkdom om dit te mogen zien! Zebra’s, giraffen, zebramangoesten (Mungos mungo), Thomsongazelles, topi’s (Damaliscus lutanus), gnoe’s, koritrap (Ardeotus kori), secretarisvogel (Sagittarius serpentarius).


Als je heel, héél goed kijkt, dan zie je in een eenzaam boompje op luchtfoto hier linksboven nog een vorkstaartscharrelaar – ik heb hem rechts even uitvergroot. En ik ben blij met de Meyer’s papegaai (Poicephalus meyeri) hieronder, want die heb ik alleen zo vanuit de lucht gezien!