Indruk van Nairobi en een bezoek aan een biologische theeplantage. Bladeren plukken en deze licht roosteren voor de groene thee (weinig cafeïne, veel anti-oxidanten) en langer voor de zwarte thee (veel cafeïne, weinig anti-oxidanten). Een paar koffiebonen, nog aan de struik
Het Leven strooit gebeurtenissen uit als dwarrelende sneeuwvlokken. Ik bespaar u de details, maar binnenkort zijn beelden te verwachten van Kenia en Tanzania. Vandaag een kleine teaser met twee portretten
Weg uit de zandwoestijn, verder door het schitterende landschap
Eerste stop: Dadèskloof. Tikje toeristisch, maar desondanks indrukwekkend
Daar in de buurt ook de Monkey Fingers: de bijzonder gevormde rotspartijen waarin men de handen van apen meende te zien
De rivier Dadès brengt water en vruchtbare aarde in het verder dorre landschap. Let op de verbrande palmen: zodra er termieten worden gezien in een boom, wordt de boom verbrand in de hoop de termieten te doden, maar de palm en het hout intact te laten
Laatste bestemming deze trip: Ait ben Haddou. Het Unesco werelderfgoed dat een prominente rol speelde in Game of Thrones. Niet gezien? Ik ook niet 😊
Ik werd gewekt door gepraat. “Mensenkinderen, waarom zo’n herrie?” gromde ik van onder het laken, en draaide me geërgerd om. “Sommigen hier proberen te slapen!”
Toen realiseerde ik me dat het al licht werd. Haastig kleren aanschieten en naar buiten, voor een van de mooiste zonsopkomsten die ik ooit heb gezien. Dankzij die luide praters…
Zonsopkomst in de steenwoestijn van Tillougui – met precies één zandduin als voorbode van wat gaat komen
Op naar het oosten. En dan opeens een lekke band. Geen probleem; wordt gewoon in een dorpje ter plekke gerepareerd. Verder gaat het weer, naar Rissani voor de lunch
De steden liggen op de grens van het bewoonbare gebied en de meedogenloze leegte van de Sahara. Handelssteden zijn het, met een grote rol voor de markt
De eindbestemming voor vandaag: zandduinen van Merzouga – het beeld van de Sahara zoals wij dat kennen
De foto’s van de waanzinige zonsondergang bewaar ik voor morgen. Te mooi om hier zomaar achteraan te plakken
Van de Fint oase op weg naar Zagora, op de grens van de woestijn
Uitleg over de toegang tot de moskee: de lage klopper voor vrouwen, de hoge voor mannen
Het pottenbakken is handwerk. Klei wordt uit de rivier gehaald. De groene kleur, beroemd in heel Marokko, komt van koper en mangaan. Het bakken gebeurt in de open lucht; kinderarbeid is geen probleem. Ook niet als daarbij giftige dampen worden ingeademd. Wat een moreel dilemma oproept. Moet je als toerist de mensen financieel ondersteunen door souvenirs te kopen, of houd je daarmee dit gevaarlijke en schadelijke werk in stand?
Zilversmid in Zagora. Ook hier: Geen beschermingsmiddelen of arbo-voorschriften. Weer dat dilemma..
En dan de kamelentocht in Tillougui. Vragen, vragen…
Weg uit de rode stad. Over het gebergte van de Hoge Atlas, via de Tizi-n-Tichkapas, bij de hoogste bergtop van Noord-Afrika.
Onderweg nog veel sporen van de zware aardbeving van vorig jaar.
Daarna afdalend naar de steenwoestijn aan de oostzijde van de Atlas. Bezoek gebracht aan de Atlas filmstudio’s waar onder meer Game of Thrones, Gladiator en Lawrence of Arabia zijn opgenomen. Het ene moment zit je in een Chinese tempel, het volgende in een oud Grieks paleis. De Marokkaanse filmindustrie heeft nu sterk te lijden onder de opkomst van CGI en AI
In de Fint oase werden we uiteraard welkom geheten met thee
Het oude dorp, nu vrijwel verlaten, heeft als decor gediend voor de film Babel met Brad Pitt en Cate Blanchett (niet gezien? Alsnog doen!)
De nationale overheid heeft geïnvesteerd in een pomp voor grondwater, aangedreven door zonne-energie. Het verhaal gaat dat deze investering kwam nadat de koning een keer incognito op zijn motor het dorp had bezocht, en gesproken met de bewoners over hun behoeften