In Ngorongoro

Daar sta je dan, op de rand van de Ngorongoro ’krater’, zoals hij meestal wordt genoemd. Strikt genomen is het een caldera. Ooit een enorme vulkaan van kilometers hoog, die na een uitbarsting enkele miljoenen jaren geleden in elkaar is gezakt. Nu rest een cirkelvormige bergrand van zo’n 600 meter hoog met een groot meer in het midden


Zie je de kleine stipjes daar beneden? Dat is een kudde gnoes. Een uitsnede van de foto geeft een indruk van de enorme weidsheid van het landschap


In de caldera heeft zich een uniek ecosysteem ontwikkeld, compleet geïsoleerd van de wereld daarbuiten. Waar je ook kijkt, zie je dieren. En toeristenautootjes, dat ook, want al voordat de poorten in de ochtend opengaan, staat er een kolonne identieke toeristenautootjes te wachten. Ook in kolonne daal je af in de caldera, maar eenmaal daarna aangekomen verspreiden alle voertuigen zich snel zodat je toch in alle rust kunt genieten


Blauwe gnoe (Connochaetes taurinus)
Afrikaanse Geelvleugelvleermuis (Lavia frons)
Agama lionotus
Steppezebra (Equus quagga)
Thomsongazelle (Eudorcas thomsonii
Kaneelpieper (Anthus cinnamomeus)
Afrikaanse bonte kwikstaart (Motacilla aguimp)
Lelspreeuw (Creatophora cinerea)
Acanthocercus gregorii
Knobbelzwijn (Phacochoerus africanus)
Kleine flamingo (Phoeniconaias minor)
Steltkluut (Himantopus himantopus)
Kaapse Taling (Anas capensis)
Nijlpaard (Hippopotamus amphibius)
Kemphaan Calidris pugnax
Kleine strandloper (Calidris minuta)
Koritrap (Ardeotis kori)
Afrikaanse wolf (Canis lupaster)
Zwartkopreiger (Ardea melanocephala)
Nijlgans (Alopochen aegyptiaca)
Grijze kroonkraanvogel (Balearica regulorum)
Zwarte wouw (Milvus migrans)
Oorgier (Torgos tracheliotos)
Maraboe (Leptoptilos crumenifer)
Kaapse buffel (Syncerus caffer)
Roodnekleeuwerik (Corypha africana)
Gevlekte hyena (Crocuta crocuta)
Smidsplevier (Charadrius pecuarus)
Dwergbijeneter (Merops pusillus)
Worstenboom (Kigelia africana)
Savanneolifant (Loxodonta africana)

Naar het land van de Masai

Het is onvoorstelbaar, de enorme hoeveelheid dieren die op deze laatste dag op de Serengeti. Vooral de groene rivieren trekken wild aan. De olifanten, gazellen, krokodillen, gnoes en ander grut laat ik nu maar even voor wat ze waren. Een bloemlezing van de rest


En dan toch weer leeuwen! Van veraf op te sporen door kring auto’s er omheen. De achterkant van de mooie plaatjes – ook dat hoort er hier bij

Daarna het drogere landschap in, het klein wild steeds schaarser en uiteindelijk naar een lege vlakte waar ook de grote zoogdieren verdwijnen. De droge tijd komt, het gras is aan het verdorren, alles trekt weg


Een eindeloze woestijn. Gestopt bij een bijzondere rivierbedding. In deze bedding zijn de sporen gevonden van één van de allereerste hominiden, een Australopithecus vergelijkbaar met Lucy uit Ethiopië. Onbeschrijflijk om je voet neer te zetten op een plek waar zij miljoenen jaren geleden hebben gelopen…


In deze hitte begint het land van de Masai, de veehouders. Die trots hun eigen cultuur en land hebben behouden, tegen alle verdrukking in. En dan aan het eind van de dag: de Ngogongoro-krater, waar we nu alleen even een blik in wierpen om later uitgebreid te bezoeken

Grijze tok (Lophoceros nasutus)
Hildebrandts glansspreeuw (Lamprotornis hildebrandti)
Treurdrongo (Dicrurus adsimilis)
Maskertoerako (Corythaixoides personatus)
Ruppell’s witkruinklauwier (Eurocephalus ruepelli)
Blauwe langstaartglansspreeuw (Lamprotornis purpuroptera)
Witkopbuffelwever (Dinemellia dinemelli)
Witbuikkanarie (Crithagra dorsostriata)
Zwartkopreiger (Ardea melanocephala)
Smidsplevier (Vanellus armatus)
Zadeljakhals (Canis mesomelas)
Lelkievit (Vanellus senegallus)
Driebandplevier (Thinornis ofwel Charadrius tricollaris)
Roodsnavelossenpikker (Buphagus erythrorhynchus)
Gevlekte hyena (Crocuta crocuta)
Oorgier (Torgas tracheliotos)
Koritrap (Ardeotis kori)
Scharlaken wever (Anaplectes rubriceps)
Mwanza-agame (Agame mwanzae)
Roodstaartwever (Histurgops ruficauda)
Dwergmaskerwever (Ploceus luteolus)
Augurbuizerd (Bueto augur)

Ballonvaart over de Serengeti


Bij zonsopkomst opstijgen, en dan rustig zwevend van boven het leven bekijken. Wat een rijkdom om dit te mogen zien! Zebra’s, giraffen, zebramangoesten (Mungos mungo), Thomsongazelles, topi’s (Damaliscus lutanus), gnoe’s, koritrap (Ardeotus kori), secretarisvogel (Sagittarius serpentarius).


Als je heel, héél goed kijkt, dan zie je in een eenzaam boompje op luchtfoto hier linksboven nog een vorkstaartscharrelaar – ik heb hem rechts even uitvergroot. En ik ben blij met de Meyer’s papegaai (Poicephalus meyeri) hieronder, want die heb ik alleen zo vanuit de lucht gezien!

Terug naar de Serengeti

Weer even weg van China terug naar Afrika, terug naar Tanzania. We zijn net aangekomen bij de Serengeti, en het is alles wat je kent uit de documentaires. Wat een landschap, wat een natuur! Heet, droog, eindeloos en vol dieren. We rijden vlak langs het onderzoeksstation van Grzimek.

Olifanten, zebra’s, gnoes, leeuwen, nijlpaarden, nijlkrokodil, civetkat (alweer!), struisvogel, Thomsongazelle en dikdik ook de blauwkopastrild (Blue-capped cordon-bleu, Uraeginthus cyanocephalus), Senegaltrap (White-bellied bustard, Eupodotis senegalensis canicollis), zuidelijke schubkopwever (Speckle-fronted weaver, Sporopipes frontalis) en zo vele, vele andere…

Naar de Serengeti: night drive

Terug naar Tanzania. We zijn inmiddels beland aan de grens van de Serengeti (bij een toiletstop onderweg nog een prachtige agame!) In het beschermde National Park gelden strenge regels. Maar nu zijn we er nog buiten, in de mensenwereld. Een mooie plek voor een nachttocht. Aangezien de dieren zich weinig aantrekken van de grens van zo’n park, kom je ze ook gewoon daarbuiten tegen. Ze lopen ook gewoon rond in de compound waar je verblijft, wat onder meer bleek uit de verse buffelpoep elke ochtend. Daarom is het strikt verboden om ’s nachts zonder bewaking je tent uit te gaan (vorig jaar is er nog een Duitse toerist, die even naar de toilet liep, door een leeuw gedood). Zonder uitrusting voor nachtfotografie is het een beetje behelpen: de groepen zebra’s en impala’s en de hyena’s laat ik even voor wat ze waren, maar de kameleon, de agame, de civetkat, de eerste olifant die een beetje dichtbij kwam en de leeuwen waren een mooie oogst (let op de wonden van het tweede mannetje: hij liep ook mank, dus ik denk dat hij te grazen is genomen door één van de dames).

Vakantievos nummer 2: Zonsondergang

Af en toe moet ik even mijn fantasie de vrije loop laten en sprookjes creëren. Nu dus vakantievos nummer 2: Zonsondergang. Welke waardeer je meer: de vorige of deze?

Vakantievos

Drie weken geleden was ik even in Londen, op bezoek bij mijn dochter. Londen miegelt van de vossen, wat mij verbaast want nog niet zo lang geleden was de vossenjacht een populair tijdverdrijf. Op sommige plekken ruik je ze in elke straat, en ik heb er wel eens vijf op één dag gezien. Dit weekend bleef de score beperkt tot deze ene… nou vooruit twee dan, maar de tweede telt niet mee, die scharrelde al rond op de vroege heenweg, in een klaverblad langs een Nederlandse snelweg

Onze Upon a Time…

“Zoek een iconische foto, en maak daar je eigen, hedendaagse interpretatie van.” Een nieuwe challenge van de Hilversumse fotoclub FC Perspectief, die ik eigenlijk maar wilde overslaan. Toevallig had ik een afspraak om een ‘ruige foto’ te maken van een vriend met lange jas en hoed, en eenmaal bij hem in de woonkamer begon het te borrelen.
“Misschien kunnen we die foto namaken van Once upon a time in the West. Wat denk jij?”
“Leuk idee!”
“Maar we hebben geen geweren. Zullen we dan iets doen met bezems en een afwasborstel en zo? Misschien ook een stofzuiger?”

Ziehier het resultaat 😊 Met hieronder het origineel

Lente challenge

De lente challenge van fotoclub FC Perspectief in Hilversum is een mooie uitdaging: Vier opdrachten die op één zaterdag moeten worden gefotografeerd. Twee van die opdrachten zie je pas op zaterdagochtend. Deze keer stond de lente centraal, en dat was best een uitdaging met al die bewolking. Deze foto was de leukste, vond ik, met een mooie lentesfeer

Oh jongens, ik loop hopeloos achter met af mijn fotowerk. De expositie Klankenkoorts in het Rietveld Paviljoen te Amersfoort is alweer afgelopen! Ik doe een beetje te veel dingen tegelijk momenteel, geloof ik. Een van de Sterretjesmos foto’s hing daar, een mooie verbeelding van de Alpensymfonie van Richard Strauss, en dan in het bijzonder het laatste deel van VIII Stille vor den Sturm – Gewitter und Sturm – Abstieg. Ongelooflijk hoe je met muziekinstrumenten de naderende storm kunt verbeelden, de eerste regendruppels die vallen, het onweer dat losbreekt, striemende regenvlagen, de bui die weer wegtrekt en de zon die het landschap weer laat dampen. Precies dat laatste moment, die zon en die wegtrekkende bui, dat is het gevoel dat deze foto én de muziek bij mij oproepen.

Maar helaas, vandaag kon ik de foto ophalen want er is alweer een nieuwe expositie gestart: Schilderen met textiel.