Méditerranée

Ja natuurlijk, met AI kun je tegenwoordig elke afbeelding zonder moeite op het scherm toveren. Maar de echte magie is om zelf iets te creëren, aan de slag te gaan met eigen foto´s en een eigen fantasiewereld te bouwen. Zoals deze Méditerranée, in elkaar geknutseld van de echte Middellandse zee, een kathedraal die volledig is ontkleed en vervormd, een uiltje ooit op de Veluwe geschoten, de druivenbladeren in mijn achtertuin en dat alles gedrapeerd rond het resultaat van een fotoshoot met model Sofia.

Enig idee welke schilder van ruim vóór 1900 de inspiratie leverde voor dit beeld?

Vakantievos nummer 2: Zonsondergang

Af en toe moet ik even mijn fantasie de vrije loop laten en sprookjes creëren. Nu dus vakantievos nummer 2: Zonsondergang. Welke waardeer je meer: de vorige of deze?

Macro sterretjesmos

Ik ben een enorme fan van onscherpte en kleur – het geeft een zacht feeërieke sfeer. Dus toen macrofotografie het onderwerp werd bij de Hilversumse fotoclub FCPerspectief, ben ik enthousiast twee middagen op pad gegaan. En ik gaf mijzelf een extra hindernis mee: ik wilde per sé een in-camera foto maken vrijwel zonder nabewerking; zelfs geen uitsnede stond ik mezelf toe. Want ik vermoedde dat ik een beetje een luie fotograaf aan het worden was dankzij alle mogelijkheden van Photoshop (AI houd ik voorlopig ver buiten de deur).

De oogst was enorm en tjonge, wat is het dan moeilijk om te kiezen welke foto wordt uitgeprint voor de (zeer gemoedelijke, vriendschappelijke) competitie. Ik koos het sterretjesmos, maar niet een foto waar de rode sporenkapseltjes goed zichtbaar waren – dat zie je zo vaak. Het werd juist de foto waar in eerste instantie onduidelijk is waarnaar je nou zit te kijken, met de sporenkapsels reflecterend in een dauwdruppel. Deze foto haalde de derde plek, waar ik dan weer heel blij mee ben.

De kleurverschillen hebben te maken met het zonlicht, dat soms recht en soms schuin inviel en dan weer door wolken werd tegengehouden. Mooi voor aan de muur!

Expositie Kunst 10 Daagse Bergen


Op het laatste moment kwam het bericht: “Er is ruimte voor je op de Kunst 10 Daagse in Bergen!” Broer Eldert en neef Jaap van Baar hadden geregeld dat de grote organisator achter de belangrijkste expositieruimte aan de van Blaaderenweg, Dick Min, een plekje vrijmaakte voor het boek en enkele prints van Dorp van Gedachten. Klein nadeel: er restte slechts een week om alles te realiseren. Maar het is gelukt: vanmiddag hebben we alles opgezet, waarbij Jaap en Eldert het knutsel-, timmer- en schroefwerk voor hun rekening namen. Mooi hoor, pal naast de expositie van de hoofdattractie Frans Lanting.

Dorp van Gedachten beschrijft de herinneringen, belevenissen en gedachten van mijn vader over zo’n 40 plekken in het prachtige Bergen van zijn jeugd, het dorp waaraan hij zo was verknocht. Hij heeft het boek begin dit jaar gekregen en was zo enthousiast! En wat een bijzonder moment is dit. Vorige week is mijn vader vredig gestorven, op 97-jarige leeftijd. Eergisteren hebben we hem vanuit zijn huis naar de begraafplaats gebracht, waar hij samen met mijn moeder rust. De expositie over zijn verhalen op de Kunst 10 Daagse, te midden van tientallen andere kunstenaars, is daarmee een laatste eerbetoon

Update: De belangstelling was zo groot, dat het boek een tweede druk gaat beleven!

La Clayette

Heb je Hockney’s landschappen van Yorkshire wel eens gezien? Kleurige velden en wegen lijken om elkaar te dansen en spelenderwijs om aandacht te vragen.


Afgelopen maand ben ik weer naar Frankrijk gegaan, fietsend over steile hellingen en zoekend naar dergelijke patronen in het landschap: boerderijen, houtwallen, percelen als een mozaïek door de geschiedenis neergelegd. Laat u niet bedriegen door het oog van de camera dat het landschap wat afstandelijk waarneemt: de fietser weet dat er hier wel degelijk behoorlijk steile hellingen zijn bedwongen. Jawel, ook die berg op de achtergrond!

(en dit is voorlopig de laatste met het thema Hockney)