Dit jaar viert Fotokring Eemland haar 90-jarig bestaan. Met tal van activiteiten, en één daarvan was het maken van een reportage, samen met een andere fotoclub uit de regio, van amateurverenigingen in Amersfoort. Meteen maar even de link: Expositie Fotokring Eemland 90 jaar.








Medio 2025 werd mij gevraagd om samen met Henk Buitink van Fotokring Hoevelaken te fotograferen bij het Lienderts Orkest, in de wijk Liendert inderdaad. We vielen met de neus in de boter, want het Lienderts Orkest vierde Γ³Γ³k een jubileum. Tien jaar geleden was het orkest opgericht door Anne-Maartje Lemereis, van 2023 tot 2025 componist der Nederlanden en destijds inwoner van Amersfoort (en nu nog geregeld te horen op Radio 4). Haar bedoeling was een amateurorkest te formeren van mensen die niet per se goed kunnen spelen, maar het wel heel leuk vinden om samen muziek te maken. Ervaren musici zijn ook welkom, in het bijzonder als men om de een of andere reden niet meer professioneel of op hoger niveau kan spelen. Het 10-jarig jubileum was overigens ook meteen het afscheid van Anne-Maartje, en ook de eerste grote uitdaging van de toen nog nieuwe dirigent Renske Velthuis.







βWat wil je laten zien van het orkest?β werd me gevraagd.
βVooral hoeveel plezier de leden hebben aan het samen musiceren,β antwoordde ik. En dat betekende niet alleen fotoβs maken van de instrumenten en spelende mensen, maar ook van de interactie tussen de mensen.








Afgezien van de oefeningen vond ik het mooiste moment toch wel de generale repetitie voor het jubileum-optreden in het kerkgebouw de Bron in Liendert: de laatste oefeningen, de gespannen verwachting Γ©n ook de oefeningen met de (wΓ©l professionele) gastsopraan Hannie Slingerland.





Op de expositie in Frame.de.Galerie kunnen helaas maar enkele fotoβs hangen. En zelfs bij dit blogje moet ik selecteren en zΓ³ veel mooie fotoβs in de digitale lade laten liggen…
Dank, voorzitter Jos Schoenmakers en alle leden van het Lienderts Orkest voor jullie hartelijke, warme ontvangst. Toen het fotograferen achter de rug was, moest ik even slikken, want in korte tijd voelde het alsof ik afscheid nam van een groep vrienden














