Naar de Serengeti: night drive

Terug naar Tanzania. We zijn inmiddels beland aan de grens van de Serengeti (bij een toiletstop onderweg nog een prachtige agame!) In het beschermde National Park gelden strenge regels. Maar nu zijn we er nog buiten, in de mensenwereld. Een mooie plek voor een nachttocht. Aangezien de dieren zich weinig aantrekken van de grens van zo’n park, kom je ze ook gewoon daarbuiten tegen. Ze lopen ook gewoon rond in de compound waar je verblijft, wat onder meer bleek uit de verse buffelpoep elke ochtend. Daarom is het strikt verboden om ’s nachts zonder bewaking je tent uit te gaan (vorig jaar is er nog een Duitse toerist, die even naar de toilet liep, door een leeuw gedood). Zonder uitrusting voor nachtfotografie is het een beetje behelpen: de groepen zebra’s en impala’s en de hyena’s laat ik even voor wat ze waren, maar de kameleon, de agame, de civetkat, de eerste olifant die een beetje dichtbij kwam en de leeuwen waren een mooie oogst (let op de wonden van het tweede mannetje: hij liep ook mank, dus ik denk dat hij te grazen is genomen door één van de dames).

Vakantievos nummer 2: Zonsondergang

Af en toe moet ik even mijn fantasie de vrije loop laten en sprookjes creëren. Nu dus vakantievos nummer 2: Zonsondergang. Welke waardeer je meer: de vorige of deze?

Vakantievos

Drie weken geleden was ik even in Londen, op bezoek bij mijn dochter. Londen miegelt van de vossen, wat mij verbaast want nog niet zo lang geleden was de vossenjacht een populair tijdverdrijf. Op sommige plekken ruik je ze in elke straat, en ik heb er wel eens vijf op één dag gezien. Dit weekend bleef de score beperkt tot deze ene… nou vooruit twee dan, maar de tweede telt niet mee, die scharrelde al rond op de vroege heenweg, in een klaverblad langs een Nederlandse snelweg

Onze Upon a Time…

“Zoek een iconische foto, en maak daar je eigen, hedendaagse interpretatie van.” Een nieuwe challenge van de Hilversumse fotoclub FC Perspectief, die ik eigenlijk maar wilde overslaan. Toevallig had ik een afspraak om een ‘ruige foto’ te maken van een vriend met lange jas en hoed, en eenmaal bij hem in de woonkamer begon het te borrelen.
“Misschien kunnen we die foto namaken van Once upon a time in the West. Wat denk jij?”
“Leuk idee!”
“Maar we hebben geen geweren. Zullen we dan iets doen met bezems en een afwasborstel en zo? Misschien ook een stofzuiger?”

Ziehier het resultaat 😊 Met hieronder het origineel

Lente challenge

De lente challenge van fotoclub FC Perspectief in Hilversum is een mooie uitdaging: Vier opdrachten die op één zaterdag moeten worden gefotografeerd. Twee van die opdrachten zie je pas op zaterdagochtend. Deze keer stond de lente centraal, en dat was best een uitdaging met al die bewolking. Deze foto was de leukste, vond ik, met een mooie lentesfeer

Oh jongens, ik loop hopeloos achter met af mijn fotowerk. De expositie Klankenkoorts in het Rietveld Paviljoen te Amersfoort is alweer afgelopen! Ik doe een beetje te veel dingen tegelijk momenteel, geloof ik. Een van de Sterretjesmos foto’s hing daar, een mooie verbeelding van de Alpensymfonie van Richard Strauss, en dan in het bijzonder het laatste deel van VIII Stille vor den Sturm – Gewitter und Sturm – Abstieg. Ongelooflijk hoe je met muziekinstrumenten de naderende storm kunt verbeelden, de eerste regendruppels die vallen, het onweer dat losbreekt, striemende regenvlagen, de bui die weer wegtrekt en de zon die het landschap weer laat dampen. Precies dat laatste moment, die zon en die wegtrekkende bui, dat is het gevoel dat deze foto én de muziek bij mij oproepen.

Maar helaas, vandaag kon ik de foto ophalen want er is alweer een nieuwe expositie gestart: Schilderen met textiel.

Zandhagedis in lentekledij

Afgelopen weekend op zoek gegaan naar zandhagedissen. Twee plekken bezocht, en op allebei was het raak! Het kan nog best wel koud zijn, en in de zon strekken de dieren zich zo breed mogelijk uit om maar zo veel mogelijk warmte op te vangen.

De mannetjes zijn nu op zijn mooist, in hun groene lentekleed. Maar dat maakt dat niet altijd indruk: het vrouwtje hieronder maakte een agressieve beweging, en het mannetje bleef beduusd achter.

Veel hagedissen in dit gebied hebben teken. Dat blijkt vooral de schapenteek te zijn, ixodes ricinus.

Recent onderzoek toont aan dat de hagedissen immuun zijn voor besmetting met de bacterie Borrelia burgdorferi, die de ziekte van Lyme veroorzaakt. In gebieden met veel zandhagedissen komt de bacterie minder voor in de nimfen.

(zie bijvoorbeeld https://ravon.nl/instagram/hoe-de-zandhagedis-zorgt-voor-minder-ziekte-van-lyme)

Macro 2: Sleedoorn

Ook de sleedoorns zijn op de macrofoto gezet. Want ja, het is lente en overal siert de bloesem de bermen. Ik moet bekennen dat ik die sleedoorns en meidoorns al jaren probeer te vangen, met wisselend succes. En eindelijk heb ik dan dit jaar een serie waar ik echt blij mee ben.

Ook hier kleurverschillen door het zoeken naar verschillende achtergronden en ook recht tegen de zon in fotograferen