Dodelijke blik

Ze hebben een blik die je doet bevriezen. Eenmaal gevangen in die blik weet je als prooi dat dit het einde is. ´Psychopatische moordenaars´ noemt Helen Macdonald ze in haar prachtige boek H is van Havik (H is for Hawk).

Op de foto’s twee jonge haviken die juist zijn uitgevlogen. Afgelopen week was het tijd om de wereld te verkennen. Nog niet de gedekte kleuren, nog niet de mooie streepjesborst van de ouders, maar al wel die intense blik.

De ontmoeting het de haviken deed me denken aan een portret van eerder dit jaar. Rauwheid, felheid, prachtig om vast te leggen. Een mooie moment om weer langzaam terug te keren van natuurportretten naar mensenportretten. Nog héél even is de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) de Natuurportrettenmaker met vrolijk zomernieuws en natuurfoto’s.

Wil je ook zo’n fel, intens portret? Neem dan gerust contact op!

Portret van jonge dassen

Nog héél even is de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) de Natuurportrettenmaker met vrolijk zomernieuws en natuurfoto’s. Binnenkort kom ik weer met portretten van mensen, maar als afronding van de lange rustperiode nog een paar afleveringen over natuur. Er is zó veel gebeurd de afgelopen tijd, en er was zó veel moois te fotograferen! Bijvoorbeeld bij de familie das, die gisteravond al heel vroeg aan het rondscharrelen was.

Wil je ook een portret terwijl je rondscharrelt in de natuur? Neem dan gerust contact op!

Echte natuur. In Nederland.

Voor de meeste mensen is de eerste ontmoeting met een boommarter onvergetelijk. Dit is een dier van verhalen, van natuurfilms, van heel ver weg. Een roofdier dat ’s nachts in de bossen zijn kostje bijeen moet scharrelen, waar kleine dieren en vogels bang voor zijn.

En dan zie je hem. Zó mooi, zo vertederend. Pluizig ook. Maar ook echt dierlijk, met soepele sprongen door de bomen rennend. En van het ene op het andere moment besef je dat je echt midden in de natuur zit. Wilde natuur, filmnatuur, in Nederland. Onvergetelijk!

De Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is nu even de Natuurportrettenmaker. Met vrolijk lentenieuws en natuurfoto’s.

Te groot!

Na het startschot met de dotters is in de natuur de lente losgebroken. Veel zangvogels zitten al op de eieren. Af en toe moet er nog iets worden herverbouwd aan het nest, maar hoe krijg je als spreeuw nu die prachtige takjes naar binnen?

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is nu even de Natuurportrettenmaker. Met vrolijk lentenieuws en natuurfoto’s.

Zó klein!

En dan leven ze dus ook nog in het topje van de bomen. De kleine bonte specht, ongeveer zo groot als een mus, kan me tot wanhoop drijven. Je hoort ze, maar zien, ho maar!

Tot deze week. Als je nu door het bos loopt, hoor je overal de grote bonte spechten ruziën om de grenzen van hun territoria. En daar tussendoor dan ook die kleintjes. Hetzelfde geluid, dezelfde roffel, hetzelfde geruzie, maar dan met van die hoge piepstemmetjes en in miniatuur. En dus in het topje van de bomen.

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is nu even de Natuurportrettenmaker met natuurfoto’s.

Dotters

Voor mij begint de lente echt met de dotterbloemen. Natuurlijk zijn er voor die tijd al sneeuwklokjes en bosanemonen en vele, vele andere bloemen. Maar die dotters! Plukjes paasgeel langs de waterkant, met van die prachtige donkergroene bladeren erbij. Het is elke keer genieten, en daarom vandaag een portret van de dotter.

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is weer even de Natuurportrettenmaker. Met hartverwamende natuurfoto’s.

Kemphanen zijn terug!

In deze duistere Covid-19 thuiszit-tijden is de Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum en Utrecht) weer even de Natuurportrettenmaker. Met hartverwamende natuurfoto’s.

De lente is los. Ook de kemphanen zijn weer terug uit het zuiden. Mooie vogels, vooral die grote dekveren als dakpannetjes over de rug, met prachtige contrastrijke tekening. Kemphanen houden van het Eemland rond Amersfoort. Staatsbosbeheer heeft drassige gronden aangelegd, waar kun je zo heerlijk met je snavel in de modder kunt poeren. Even flink eten, en dan vliegt de hele meute weer verder in noordelijke richting. Soms blijven er een paar hangen in de zomer, maar ik weet niet zeker of er hier ook succesvol wordt gebroed. Wie weet dat wel? Laat gerust een berichtje achter of stuur een mailtje aan DePortrettenmaker@gmail.com.

De laatste bosanemonen

Kijk snel! De bosanemoontjes zijn al bijna uitgebloeid. Hier en daar staat nog een klein plukje te stralen in de lentezon, dat zich gewillig laat vastleggen op de foto. Terwijl de mensenwereld stilstaat, gaat het leven in de natuur gewoon verder. De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading – tussen Utrecht en Hilversum – is nu even de Natuurportrettenmaker.

Grote schoonmaak bij de zwarte spechten

Even geen portretten nu, maar lentenieuws. Deze week is het grote schoonmaak bij de zwarte spechten. Oude en nieuwe nesten – vaak in oude beuken – worden geïnspecteerd en opgeruimd. Het nest boven is al jarenlang in gebruik. Heel bijzonder, want het is een behoorlijk drukke plek in de omgeving van Amersfoort. Ik hoop maar dat het vrouwtje, dat hier wacht op een geschikt moment om weg te vliegen, zich niet te veel stoort aan de mountainbike route die opeens pal onder haar boom ligt. Jammer dat het pad niet 20 meter verder is aangelegd. Eeuwig zonde als het gezin na jaren nu opeens verhuist.

Het nest onder is op een plek waar ik al enkele jaren speur naar een paartje, in mijn woonplaats Hollandsche Rading (tussen Utrecht en Hilversum). En jawel, het mannetje lijkt dit wel een mooie locatie te vinden. Een stuk rustiger hier, en daarom zijn de vogels ook veel minder gewend aan wandelaars.

Ik laat ze lekker met rust. Over een week of drie, als de bladeren aan de bomen komen, dan is het een mooi moment om weer een kijkje te nemen. Dan vliegen de ouders af en aan met voer voor hun jongen – tenminste, áls ze voor deze plekken hebben gekozen.

Ruig portret

Mensen worden blij van een mooi portret. Vaak waarderen ze het enorm dat er bij de bewerking achteraf ook wat vervelende dingetjes zoals pukkeltjes of vlekjes of rimpeltjes kunnen verdwijnen. Nooit had ik de vraag verwacht: “Kun je ook wat rimpels toevoegen? Van wijsheid en zo?” Ik schoot in de lach, en antwoordde: “Graag zelfs! Zoveel je maar wilt.”

Ik ben een fan van rauwe, intense portretten. Zoals je uit foto’s zachtheid of tederheid naar voren kunt halen, kun je ook een ruige kant eruit halen. Er is één nadeel: de persoon op de foto lijkt meteen jaren ouder. Als je dezelfde foto verzacht, lijkt het verschil wel 20 jaar. Er zijn dan ook weinig mensen die om zo’n ruige, artistieke portretfoto vragen.

Het was overigens geen serieuze vraag geweest, meer een aanwijzing dat al die bewerkingsfratsen nu niet nodig waren en dat een ‘eerlijk’ portret gewenst was. Maar ja, een foto is nu eenmaal niet de werkelijkheid. Het is een weergave daarvan, die wordt gekleurd door een enorme hoeveelheid kleine beslissingen. Degene die op de foto gaat kiest bijvoorbeeld een thema, sfeer, omgeving, kleding, accessoires of achtergrond. Als fotograaf voeg je daar keuzes aan toe voor belichting, standpunt, geef je aanwijzingen over pose en houding. Zelfs in de camera vindt al een eerste bewerking plaats van het beeld door programma’s die de fabrikant er in heeft gestopt. Al die keuzes maken dat het ene portret het andere niet is. Fotografie (letterlijk: ‘schrijven met licht’) is daarmee bijna hetzelfde als schilderkunst. En net zo oprecht.