De beelden spreken voor zich…



















De beelden spreken voor zich…



















Zonsopkomst in de steenwoestijn van Tillougui – met precies één zandduin als voorbode van wat gaat komen




Op naar het oosten. En dan opeens een lekke band. Geen probleem; wordt gewoon in een dorpje ter plekke gerepareerd. Verder gaat het weer, naar Rissani voor de lunch










De steden liggen op de grens van het bewoonbare gebied en de meedogenloze leegte van de Sahara. Handelssteden zijn het, met een grote rol voor de markt














De eindbestemming voor vandaag: zandduinen van Merzouga – het beeld van de Sahara zoals wij dat kennen











De foto’s van de waanzinige zonsondergang bewaar ik voor morgen. Te mooi om hier zomaar achteraan te plakken








Van de Fint oase op weg naar Zagora, op de grens van de woestijn












Uitleg over de toegang tot de moskee: de lage klopper voor vrouwen, de hoge voor mannen



Het pottenbakken is handwerk. Klei wordt uit de rivier gehaald. De groene kleur, beroemd in heel Marokko, komt van koper en mangaan. Het bakken gebeurt in de open lucht; kinderarbeid is geen probleem. Ook niet als daarbij giftige dampen worden ingeademd. Wat een moreel dilemma oproept. Moet je als toerist de mensen financieel ondersteunen door souvenirs te kopen, of houd je daarmee dit gevaarlijke en schadelijke werk in stand?





Zilversmid in Zagora. Ook hier: Geen beschermingsmiddelen of arbo-voorschriften. Weer dat dilemma..







En dan de kamelentocht in Tillougui.
Vragen, vragen…














Weg uit de rode stad. Over het gebergte van de Hoge Atlas, via de Tizi-n-Tichkapas, bij de hoogste bergtop van Noord-Afrika.











Onderweg nog veel sporen van de zware aardbeving van vorig jaar.

Daarna afdalend naar de steenwoestijn aan de oostzijde van de Atlas. Bezoek gebracht aan de Atlas filmstudio’s waar onder meer Game of Thrones, Gladiator en Lawrence of Arabia zijn opgenomen. Het ene moment zit je in een Chinese tempel, het volgende in een oud Grieks paleis. De Marokkaanse filmindustrie heeft nu sterk te lijden onder de opkomst van CGI en AI




In de Fint oase werden we uiteraard welkom geheten met thee















Het oude dorp, nu vrijwel verlaten, heeft als decor gediend voor de film Babel met Brad Pitt en Cate Blanchett (niet gezien? Alsnog doen!)



De nationale overheid heeft geïnvesteerd in een pomp voor grondwater, aangedreven door zonne-energie. Het verhaal gaat dat deze investering kwam nadat de koning een keer incognito op zijn motor het dorp had bezocht, en gesproken met de bewoners over hun behoeften



In het laatste licht van de dag – de zon is inmiddels al onder – lopen de koeien naar huis
Just returned from a trip to Madagascar. More than 16.000 pictures. Will make a selection – probably lots of birds, lemurs, chameleons, snakes and spiders. But first: people and the baobab





Allright. Back on track again. Corniglia, Cinque Terre, Italy

You cannot not become a romantic artist in Cinque Terre. It´s inevitable

Now I understand why all those painters came here, to Cinque Terre

Waves crash on the rocks at Lovers´ lane, Riomaggiore

Did I say I love waterfalls? Plenty of them here in Iceland

Gulfoss



Skogarfoss

Seljalandsfoss

Oxararfoss
Away from the paved roads into an alien world. Desolate. Windy. And once again bloody cold

The target is Katla glacier in Iceland. Cold winds have covered the icecap during many centuries in volcanic dust

A hostile but beautiful environment

I’m glad we came in these specially prepared ‘super jeeps’ that are able to drive over rocks and ice and through small glacier rivers






They’re back! Spoonbills in their regular nesting place: a tiny piece of swamp forest tugged in between a highway and a lake. The archetype nature images in our heads are pristine, without human influence. And I have to confess: as a nature photographer I always try to replicate these images. Even when the pictures are taken in a densely populated and completely transformed area. I think we have a longing and even a need for dreams of purity and paradise. And well, it feels a bit like paradise here.

And now they´re back. All the way from Africa, ready for summer. Temperatures are still quite low here, but every spring when they return my heart leaps up.

And it’s not just one… It’s so many of them!

What a feeling to stand here in the middle of nowhere, and just see, hear, smell and feel nature all around.
This last little fellow brings back memories of the card playing game I had as a child. The bluethroat was my favourite card! I love this time of spring when all these birds have returned with a promise of lovely summer days to come
