Jawel, het is weer die tijd van het jaar! Er komen nog een paar prachtige zomerdagen, dus snel naar buiten om de paarse heide te zien. Deze week met een boel kleine vuurvlinders (Lycaena phlaeas) en zuringspanners (Lythria cruentaria)
Het boek is er!
Wie dit blog een beetje heeft gevolgd, weet dat ik tussen alle reizen en bezoekjes aan de natuur bezig ben geweest met een serie fotobewerkingen en verhalen over het dorp Bergen, zoals zich dat manifesteert in de herinneringen van mijn vader. Een geweldig avontuur van ruim twee jaar gesprekjes over de plekken uit zijn jeugd, en bezoeken aan die plekken om daar de foto’s te maken. En nu is het er dan! Nog geurend naar nieuw boek, lekker stevig in de hand.
Druk op de foto hieronder om naar de pagina te gaan waar je het als PDF kunt downloaden. Maar geloof me: er gaan niets boven een gedrukte publicatie
Op weg naar school was een sloot waar elke zomer visdiefjes kwamen. Waarschijnlijk broedden ze op één van de nabijgelegen flats, op die platte daken. Die schoonheid, die sierlijkheid! Als ik dat zag, en hun schelle roep hoorde, was mijn dag meteen goed.
Waar komt toch die voorliefde vandaan voor kamperen, heldere beekjes, watervallen, rotsen, kloven en grotten? Het zullen de boeken vol avonturen zijn geweest die ik als kind heb verslonden. Ontdekkingsreizen over de toen nog onbekende wereld.
Samen met Theo was ik op pad in het Müllerthal in Luxemburg. Weer even jong, weer even als avonturiers op onze eigen mini-ontdekkingsreis. Tot het moment dat mijn knie het welletjes vond, en ik 11 kilometer terug moest strompelen. Het leven van een avonturier is ook niet alles
Weg uit de zandwoestijn, verder door het schitterende landschap
Eerste stop: Dadèskloof. Tikje toeristisch, maar desondanks indrukwekkend
Daar in de buurt ook de Monkey Fingers: de bijzonder gevormde rotspartijen waarin men de handen van apen meende te zien
De rivier Dadès brengt water en vruchtbare aarde in het verder dorre landschap. Let op de verbrande palmen: zodra er termieten worden gezien in een boom, wordt de boom verbrand in de hoop de termieten te doden, maar de palm en het hout intact te laten
Laatste bestemming deze trip: Ait ben Haddou. Het Unesco werelderfgoed dat een prominente rol speelde in Game of Thrones. Niet gezien? Ik ook niet 😊
Ik werd gewekt door gepraat. “Mensenkinderen, waarom zo’n herrie?” gromde ik van onder het laken, en draaide me geërgerd om. “Sommigen hier proberen te slapen!”
Toen realiseerde ik me dat het al licht werd. Haastig kleren aanschieten en naar buiten, voor een van de mooiste zonsopkomsten die ik ooit heb gezien. Dankzij die luide praters…
De beelden spreken voor zich…
De Portrettenmaker 