Bosjes met feeën

Geplaatst op door Henk Groenewoud

“Daar leeft en zweef zij losjes, in de krentenbomenbosjes.” Twee maal per jaar komt die zin bij me op: in de herfst als de bladeren van de krentenboompjes prachtig rood kleuren, en in de lente als ze wit bloeien. Het slot van een gedicht dat ik schreef in mijn enorm romantische tijd op de middelbare school. Mijn dromerige fantasie hield niet op om kleur en betekenis te geven aan de wereld. Nog steeds niet, overigens.

Mooi, die witte bloemplukjes op de krentenbomen. Maar verduiveld lastig om die schoonheid vast te leggen op de foto, omdat ze zó losjes zijn dat de samenhang verdwijnt. Ik grijp terug naar die Jugendstil-achtige verbeelding van dat lichte feeërieke zweven in zo’n wit gewaad. Tegenlicht, ja, zo is het goed! Als de herfst komt met zijn rode bladeren, ga ik nog eens terug om dat beeld van die wapperende rode haren vast te leggen.

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is nu even de Natuurportrettenmaker met volop natuurfoto’s.

Zó klein!

Geplaatst op door Henk Groenewoud

En dan leven ze dus ook nog in het topje van de bomen. De kleine bonte specht, ongeveer zo groot als een mus, kan me tot wanhoop drijven. Je hoort ze, maar zien, ho maar!

Tot deze week. Als je nu door het bos loopt, hoor je overal de grote bonte spechten ruziën om de grenzen van hun territoria. En daar tussendoor dan ook die kleintjes. Hetzelfde geluid, dezelfde roffel, hetzelfde geruzie, maar dan met van die hoge piepstemmetjes en in miniatuur. En dus in het topje van de bomen.

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is nu even de Natuurportrettenmaker met natuurfoto’s.

Dotters

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Voor mij begint de lente echt met de dotterbloemen. Natuurlijk zijn er voor die tijd al sneeuwklokjes en bosanemonen en vele, vele andere bloemen. Maar die dotters! Plukjes paasgeel langs de waterkant, met van die prachtige donkergroene bladeren erbij. Het is elke keer genieten, en daarom vandaag een portret van de dotter.

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is weer even de Natuurportrettenmaker. Met hartverwamende natuurfoto’s.

Kemphanen zijn terug!

Geplaatst op door Henk Groenewoud

In deze duistere Covid-19 thuiszit-tijden is de Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum en Utrecht) weer even de Natuurportrettenmaker. Met hartverwamende natuurfoto’s.

De lente is los. Ook de kemphanen zijn weer terug uit het zuiden. Mooie vogels, vooral die grote dekveren als dakpannetjes over de rug, met prachtige contrastrijke tekening. Kemphanen houden van het Eemland rond Amersfoort. Staatsbosbeheer heeft drassige gronden aangelegd, waar kun je zo heerlijk met je snavel in de modder kunt poeren. Even flink eten, en dan vliegt de hele meute weer verder in noordelijke richting. Soms blijven er een paar hangen in de zomer, maar ik weet niet zeker of er hier ook succesvol wordt gebroed. Wie weet dat wel? Laat gerust een berichtje achter of stuur een mailtje aan DePortrettenmaker@gmail.com.

De laatste bosanemonen

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Kijk snel! De bosanemoontjes zijn al bijna uitgebloeid. Hier en daar staat nog een klein plukje te stralen in de lentezon, dat zich gewillig laat vastleggen op de foto. Terwijl de mensenwereld stilstaat, gaat het leven in de natuur gewoon verder. De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading – tussen Utrecht en Hilversum – is nu even de Natuurportrettenmaker.

Grote schoonmaak bij de zwarte spechten

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Even geen portretten nu, maar lentenieuws. Deze week is het grote schoonmaak bij de zwarte spechten. Oude en nieuwe nesten – vaak in oude beuken – worden geïnspecteerd en opgeruimd. Het nest boven is al jarenlang in gebruik. Heel bijzonder, want het is een behoorlijk drukke plek in de omgeving van Amersfoort. Ik hoop maar dat het vrouwtje, dat hier wacht op een geschikt moment om weg te vliegen, zich niet te veel stoort aan de mountainbike route die opeens pal onder haar boom ligt. Jammer dat het pad niet 20 meter verder is aangelegd. Eeuwig zonde als het gezin na jaren nu opeens verhuist.

Het nest onder is op een plek waar ik al enkele jaren speur naar een paartje, in mijn woonplaats Hollandsche Rading (tussen Utrecht en Hilversum). En jawel, het mannetje lijkt dit wel een mooie locatie te vinden. Een stuk rustiger hier, en daarom zijn de vogels ook veel minder gewend aan wandelaars.

Ik laat ze lekker met rust. Over een week of drie, als de bladeren aan de bomen komen, dan is het een mooi moment om weer een kijkje te nemen. Dan vliegen de ouders af en aan met voer voor hun jongen – tenminste, áls ze voor deze plekken hebben gekozen.

Nieuwe lente!

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Opeens is alles anders. Straten zijn leeg. Bedrijven vallen stil. En mensen worden ziek, velen overlijden. Ik heb lang getwijfeld hoe ik me tot deze nieuwe werkelijkheid moet verhouden. Het voelt op geen enkele manier passend om nu te schrijven over portretten maken terwijl wij noodgedwongen binnen schuilen.

Terug naar natuurfotografie

Ik ga iets anders doen. Terug naar de natuur. Foto’s van de wereld buiten: planten en dieren die hun leven leven en het soms ook moeilijk hebben, maar altijd doorgaan omdat dat nu eenmaal is wat ze doen. Ze kunnen niet anders. Onze mensenwereld zal nooit meer hetzelfde zijn, maar in de natuur komt na elke donkere winter weer een nieuwe lente. Het gaat voorbij, en dan kunnen zelf weer naar buiten zo vaak en met zo veel mensen als we willen. Misschien hangen we wel een natuurfoto op canvas aan de muur als herinnering aan deze barre tijden. Kleine hoopvolle boodschappen van buiten, zoals deze sleedoorns die al twee weken uitbundig staan te bloeien!

Portret van sprookjesvogel

Geplaatst op door Henk Groenewoud

“Loop maar door,” riep ik. “Ik maak nog even wat portretfoto’s.” Van dieren in dit geval. Zelden had ik zulke mooie vogels gezien als deze whiskered treeswifts diep in het regenwoud van Borneo, en ik wilde dolgraag hun afbeelding mee naar huis nemen. Best een uitdaging, want er was weinig licht en de vakantiecamera was niet al te lichtgevoelig. Gelukkig werkten ze mee en bleven ze lang genoeg stil zitten voor een paar fraaie close-ups. Het mannetje heeft de rode wangen, het vrouwtje de zwarte. Het zijn swifts, van de familie die we in Nederland kennen als gierzwaluw. Cadeautjes van de natuur, met een tekening alsof ze uit een sprookjesboek komen. Wat een geluk om zulke portretten te mogen maken!

Mystieke boswandeling

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Het was een heldere dag geweest, er hing vocht in de lucht en het beloofde een mooie avond te worden. Ik liet al mijn plannen voor de avond vallen en ben gewoon het bos in te gelopen om te genieten. Ik houd van die vochtige avonden – de vage heiïgheid creëert een mystieke wereld waarin je elk moment elfen en aardmannen kunt verwachten. En dan nog die paarse gloed van de zonsondergang erbij. Onwerkelijk mooi!

Ik was alleen, en daarom deze keer een portret van de naderende nacht op dat kleine stukje bos. Ga gerust een keer mee – het levert vast een uniek portret op!