Totale zonsverduistering 12 augustus 2026

Full eclipse Spain August 12, 2026

“Vanwaar die fascinatie voor de zonsverduistering en dat je daarvoor naar Spanje gaat?”
Tja jongens, als ik dát moet uitleggen…

Het is natuurlijk een gok. In 1999 hadden we mazzel: op een verder volledig grauwe dag brak de hemel open tijdens de eclips. Adembenemend! Zo indrukwekkend dat ik geen enkele foto heb genomen: de camera stond klaar op statief, maar ik wilde dit moment opzuigen in elke vezel van mijn lichaam, alleen maar dat moment beleven

Deze keer dan wel foto’s. Keuze: IJsland of Spanje? In IJsland is de kans op wolken en regen te groot, dus Spanje. Noordkust, centrale deel of zuidkust? Zuidkust maar, in de hoop op blauwe lucht en dan meteen een kleine vakantie nemen.

Meer dan een jaar geleden geboekt, en vol spanning afgewacht.
De eerste dag zag het er somber uit. Veel bewolking, matige vooruitzichten.

Tweede dag was beter: mooie zonsondergang! Maar altijd wat te kniezen natuurlijk: die wolken daar aan de horizon, die zouden eigenlijk ook weg moeten…


Toen kwam de dag – Dé Dag. Strakblauwe hemel. “Ik heb mijn eerste verduistering al gehad,” grapte ik naar huis. Daarna ben ik even naar het hotel gegaan om de hitte te ontvluchten en wat te eten


Weer buiten hing er precies één wolk in de lucht. Precies voor de zon.
Een paar Fransen naast mij jammerden luidkeels van “Oh la la” en “Ouff!”
“Houd moed,” zei ik. “Volgens mij komt het straks helemaal goed.” Ondertussen maar wat foto’s van de haven en het prachtige uitzicht op de bergen aan de horizon

Een half uur zagen we niets. Toen zakte er een kleine punt van de sikkel uit de onderkant van de wolk.
“Kijk, zonnevlekken!”

En daar hingen ze dan samen op het moment suprême, helemaal vrij in de lucht!

Wat een waanzinnige ervaring weer. Daar kan geen AI tegenop!

Kusje

Een gedeeltelijke maansverduistering,  vanochtend 18-09-2024 met het hoogtepunt om 04:41. Hoe zullen we dat nu eens beschrijven?

“De Maan kust Saturnus,” had ik al gelezen in een overzicht van hemelse fenomenen. Op dit moment staat Saturnus vanaf ons bezien recht tegenover de zon. De volle Maan staat natuurlijk ook recht tegenover de zon, anders is hij niet vol. Ze stonden dus vannacht dicht blij elkaar, zó dicht dat je van een kusje kon spreken. Helaas heb ik het kusje niet gezien, want de volle Maan was zo helder dat Saturnus volledig werd overstraald.

Hoe zullen we die gedeeltelijke maansverduistering dan noemen? De schaduw van de Aarde raakte de Maan maar nét, slechts een klein hapje werd er uit de bol genomen. Een kusje van de schaduw van de Aarde, dat lijkt me wel aardig.

Kind of blue

Venus guided us all the way home after the Vienna trip.
The picture from the plane resembles a bit the picture I took at home a few days ago, with Jupiter and Venus in conjunction.

More blue lately:


Angry ocean


Floating. Mesmerizing

Dusk settles


Venus and Jupiter

Tonight, Venus and Jupiter are standing very close together in the sky. That is: they’re standing very, very far apart, but they appear to look close together to us.

In the sunset picture you can see them cosily in the top right corner, in between the greylag geese. Beautiful sunset today.

I also took a few pictures with the standard 500 mm lens, and was very surprised about the details. You actually see the little balls in the sky, and a few moons around Jupiter. Always makes me feel like that little boy, staring into the sky with a small telescope and dreaming of the stars…