Terug naar de Ebro-delta

Natuurlijk moest ik tijdens het bezoek aan de Spaanse middellandse zeekust ook even een kijkje nemen in de Ebro-delta. Ongeveer 15 jaar geleden ben ik daar ook eens geweest, en het was nog precies hetzelfde: bloedheet, vlak en de rijstvelden vol vogels. Deze keer had ik aanzienlijk meer geluk dan de vorige keer, want pal naast de weg streek een zwerm flamingo’s neer. En verdraaid, even later ook een woudaapje en een graszanger. Evenals de vorige keer waren de steltkluten, zwarte ibissen, purperreiger en witwangsterns van de partij, en vele andere soorten.


Flamingo (Phoenicopterus roseus)
Purperreiger (Ardea purpurea)
Woudaap (Botaurus minutus)
Juveniele witwangstern (Chlidonias hybrida)
Graszanger (Cisticola juncidis)
Zwervende heidelibel (Sympetrum fonscolombii) – pixaví nervat
Kleine monarchvlinder (Danaus chrysippus)
Steltkluut (Himantopus himantopus)
Zwarte Ibis (Plegadis falcinellus)

Totale zonsverduistering 12 augustus 2026

Full eclipse Spain August 12, 2026

“Vanwaar die fascinatie voor de zonsverduistering en dat je daarvoor naar Spanje gaat?”
Tja jongens, als ik dát moet uitleggen…

Het is natuurlijk een gok. In 1999 hadden we mazzel: op een verder volledig grauwe dag brak de hemel open tijdens de eclips. Adembenemend! Zo indrukwekkend dat ik geen enkele foto heb genomen: de camera stond klaar op statief, maar ik wilde dit moment opzuigen in elke vezel van mijn lichaam, alleen maar dat moment beleven

Deze keer dan wel foto’s. Keuze: IJsland of Spanje? In IJsland is de kans op wolken en regen te groot, dus Spanje. Noordkust, centrale deel of zuidkust? Zuidkust maar, in de hoop op blauwe lucht en dan meteen een kleine vakantie nemen.

Meer dan een jaar geleden geboekt, en vol spanning afgewacht.
De eerste dag zag het er somber uit. Veel bewolking, matige vooruitzichten.

Tweede dag was beter: mooie zonsondergang! Maar altijd wat te kniezen natuurlijk: die wolken daar aan de horizon, die zouden eigenlijk ook weg moeten…


Toen kwam de dag – Dé Dag. Strakblauwe hemel. “Ik heb mijn eerste verduistering al gehad,” grapte ik naar huis. Daarna ben ik even naar het hotel gegaan om de hitte te ontvluchten en wat te eten


Weer buiten hing er precies één wolk in de lucht. Precies voor de zon.
Een paar Fransen naast mij jammerden luidkeels van “Oh la la” en “Ouff!”
“Houd moed,” zei ik. “Volgens mij komt het straks helemaal goed.” Ondertussen maar wat foto’s van de haven en het prachtige uitzicht op de bergen aan de horizon

Een half uur zagen we niets. Toen zakte er een kleine punt van de sikkel uit de onderkant van de wolk.
“Kijk, zonnevlekken!”

En daar hingen ze dan samen op het moment suprême, helemaal vrij in de lucht!

Wat een waanzinnige ervaring weer. Daar kan geen AI tegenop!

Méditerranée

Ja natuurlijk, met AI kun je tegenwoordig elke afbeelding zonder moeite op het scherm toveren. Maar de echte magie is om zelf iets te creëren, aan de slag te gaan met eigen foto´s en een eigen fantasiewereld te bouwen. Zoals deze Méditerranée, in elkaar geknutseld van de echte Middellandse zee, een kathedraal die volledig is ontkleed en vervormd, een uiltje ooit op de Veluwe geschoten, de druivenbladeren in mijn achtertuin en dat alles gedrapeerd rond het resultaat van een fotoshoot met model Sofia.

Enig idee welke schilder van ruim vóór 1900 de inspiratie leverde voor dit beeld?