Naar het land van de Masai

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Het is onvoorstelbaar, de enorme hoeveelheid dieren die op deze laatste dag op de Serengeti. Vooral de groene rivieren trekken wild aan. De olifanten, gazellen, krokodillen, gnoes en ander grut laat ik nu maar even voor wat ze waren. Een bloemlezing van de rest


En dan toch weer leeuwen! Van veraf op te sporen door kring auto’s er omheen. De achterkant van de mooie plaatjes – ook dat hoort er hier bij

Daarna het drogere landschap in, het klein wild steeds schaarser en uiteindelijk naar een lege vlakte waar ook de grote zoogdieren verdwijnen. De droge tijd komt, het gras is aan het verdorren, alles trekt weg


Een eindeloze woestijn. Gestopt bij een bijzondere rivierbedding. In deze bedding zijn de sporen gevonden van één van de allereerste hominiden, een Australopithecus vergelijkbaar met Lucy uit Ethiopië. Onbeschrijflijk om je voet neer te zetten op een plek waar zij miljoenen jaren geleden hebben gelopen…


In deze hitte begint het land van de Masai, de veehouders. Die trots hun eigen cultuur en land hebben behouden, tegen alle verdrukking in. En dan aan het eind van de dag: de Ngogongoro-krater, waar we nu alleen even een blik in wierpen om later uitgebreid te bezoeken

Grijze tok (Lophoceros nasutus)
Hildebrandts glansspreeuw (Lamprotornis hildebrandti)
Treurdrongo (Dicrurus adsimilis)
Maskertoerako (Corythaixoides personatus)
Ruppell’s witkruinklauwier (Eurocephalus ruepelli)
Blauwe langstaartglansspreeuw (Lamprotornis purpuroptera)
Witkopbuffelwever (Dinemellia dinemelli)
Witbuikkanarie (Crithagra dorsostriata)
Zwartkopreiger (Ardea melanocephala)
Smidsplevier (Vanellus armatus)
Zadeljakhals (Canis mesomelas)
Lelkievit (Vanellus senegallus)
Driebandplevier (Thinornis ofwel Charadrius tricollaris)
Roodsnavelossenpikker (Buphagus erythrorhynchus)
Gevlekte hyena (Crocuta crocuta)
Oorgier (Torgas tracheliotos)
Koritrap (Ardeotis kori)
Scharlaken wever (Anaplectes rubriceps)
Mwanza-agame (Agame mwanzae)
Roodstaartwever (Histurgops ruficauda)
Dwergmaskerwever (Ploceus luteolus)
Augurbuizerd (Bueto augur)

Zandhagedis in lentekledij

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Afgelopen weekend op zoek gegaan naar zandhagedissen. Twee plekken bezocht, en op allebei was het raak! Het kan nog best wel koud zijn, en in de zon strekken de dieren zich zo breed mogelijk uit om maar zo veel mogelijk warmte op te vangen.

De mannetjes zijn nu op zijn mooist, in hun groene lentekleed. Maar dat maakt dat niet altijd indruk: het vrouwtje hieronder maakte een agressieve beweging, en het mannetje bleef beduusd achter.

Veel hagedissen in dit gebied hebben teken. Dat blijkt vooral de schapenteek te zijn, ixodes ricinus.

Recent onderzoek toont aan dat de hagedissen immuun zijn voor besmetting met de bacterie Borrelia burgdorferi, die de ziekte van Lyme veroorzaakt. In gebieden met veel zandhagedissen komt de bacterie minder voor in de nimfen.

(zie bijvoorbeeld https://ravon.nl/instagram/hoe-de-zandhagedis-zorgt-voor-minder-ziekte-van-lyme)

Madagascar 5: Chameleons, geckos, snakes and frogs

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Back to Madagascar.  Lots and lots of chameleons, lizards, frogs and snakes. Too much, I’d say. So here’s a whole bunch of them. Pay attention to the perfect disguise of the different chameleons (the smallest less than 5 cm!), the mossy leaf-tailed gecko’s, the beautiful frogs…
And did you know they even have Nile crocodiles? It’s all too much!

Threatened beauty

Geplaatst op door Henk Groenewoud

“What about nature in Cyprus?” you might ask. “Where are the birds, the mammals?”
Let’s start with the most famous eye-catchers: the flamingos. South of Larnaca, in the salt lakes. Larges groups and easy to see.

Apart from the flamingos, the first few days I hardly saw any birds. Very disappointing. A few common stonechats (Saxicola rubicola) – don’t need to go to Cyprus to see them. This one showed up shortly after sunrise, in the early orange light.

I soon found out why I saw so few birds. They are afraid! It is quite dangerous to be beautiful. In Cyprus, people shoot. Right after my beach house, there was a small nature reserve with a salt marsh. Information panels proudly stated how special the vegetation was. There were huge signs: Nature conservation area. No Hunting! And right after these signs, you find the empty shells. One at least at every 20 meter. No wonder I didn’t see any birds. And the ones I did see – quite special, endemic species – kept well hidden and so far away, that it was pointless to try and take pictures. I do Like Cyprus, but the hunting and shooting – even in nature reserves! – is awful.

Lots of lizards though. For instance this rock agame near Aphrodite’s bath. Previously this reptile was considered a subspecies of Laudakia stellio, but DNA research showed that Cyprus truly has its own endemic species: Laudakia cypriaca.

And another lizard, Schreiber’s fringe-fingered lizard (Acanthodactylus schreiberi). Quite a lot of them – even saw one on the beach.

Lots of dragonflies as well here. For instance the globe skimmer (Pantala flavescens) – a species found all over the world, able to migrate many thousands of miles during the year.

So what about the mammals in Cyprus? Of course they are present, but very, very well hidden. In between the shells, the silent witnesses of hunting in nature conservation areas, I also found fresh footprints of roe deer. The kind of deer that I can see almost daily where I live, where hunting is largely banned, but that are invisible ghosts here.

With these final remarks, I close off with some shaky air during another stunning sunrise.