Terug naar de Ebro-delta

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Natuurlijk moest ik tijdens het bezoek aan de Spaanse middellandse zeekust ook even een kijkje nemen in de Ebro-delta. Ongeveer 15 jaar geleden ben ik daar ook eens geweest, en het was nog precies hetzelfde: bloedheet, vlak en de rijstvelden vol vogels. Deze keer had ik aanzienlijk meer geluk dan de vorige keer, want pal naast de weg streek een zwerm flamingo’s neer. En verdraaid, even later ook een woudaapje en een graszanger. Evenals de vorige keer waren de steltkluten, zwarte ibissen, purperreiger en witwangsterns van de partij, en vele andere soorten.


Flamingo (Phoenicopterus roseus)
Purperreiger (Ardea purpurea)
Woudaap (Botaurus minutus)
Juveniele witwangstern (Chlidonias hybrida)
Graszanger (Cisticola juncidis)
Zwervende heidelibel (Sympetrum fonscolombii) – pixaví nervat
Kleine monarchvlinder (Danaus chrysippus)
Steltkluut (Himantopus himantopus)
Zwarte Ibis (Plegadis falcinellus)

Totale zonsverduistering 12 augustus 2026

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Full eclipse Spain August 12, 2026

“Vanwaar die fascinatie voor de zonsverduistering en dat je daarvoor naar Spanje gaat?”
Tja jongens, als ik dát moet uitleggen…

Het is natuurlijk een gok. In 1999 hadden we mazzel: op een verder volledig grauwe dag brak de hemel open tijdens de eclips. Adembenemend! Zo indrukwekkend dat ik geen enkele foto heb genomen: de camera stond klaar op statief, maar ik wilde dit moment opzuigen in elke vezel van mijn lichaam, alleen maar dat moment beleven

Deze keer dan wel foto’s. Keuze: IJsland of Spanje? In IJsland is de kans op wolken en regen te groot, dus Spanje. Noordkust, centrale deel of zuidkust? Zuidkust maar, in de hoop op blauwe lucht en dan meteen een kleine vakantie nemen.

Meer dan een jaar geleden geboekt, en vol spanning afgewacht.
De eerste dag zag het er somber uit. Veel bewolking, matige vooruitzichten.

Tweede dag was beter: mooie zonsondergang! Maar altijd wat te kniezen natuurlijk: die wolken daar aan de horizon, die zouden eigenlijk ook weg moeten…


Toen kwam de dag – Dé Dag. Strakblauwe hemel. “Ik heb mijn eerste verduistering al gehad,” grapte ik naar huis. Daarna ben ik even naar het hotel gegaan om de hitte te ontvluchten en wat te eten


Weer buiten hing er precies één wolk in de lucht. Precies voor de zon.
Een paar Fransen naast mij jammerden luidkeels van “Oh la la” en “Ouff!”
“Houd moed,” zei ik. “Volgens mij komt het straks helemaal goed.” Ondertussen maar wat foto’s van de haven en het prachtige uitzicht op de bergen aan de horizon

Een half uur zagen we niets. Toen zakte er een kleine punt van de sikkel uit de onderkant van de wolk.
“Kijk, zonnevlekken!”

En daar hingen ze dan samen op het moment suprême, helemaal vrij in de lucht!

Wat een waanzinnige ervaring weer. Daar kan geen AI tegenop!

Winds of change

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Panta rhei. All is change. Somehow these words echoed around this week. Talking with a friend about the future of nature. Taking with elderly about getting old and seeing all that once was so familiar crumbling down. We tend to focus on what we lose during these changes, things we want to keep forever. But there is no forever.

At the age of seventeen, my friends and I went traveling by train for a month through Europe, all the way to Greece. So many precious memories! I still have a few pictures of us sleeping on the beach under the stars.

Last week we went out again, camping for the weekend at the island of Schiermonnikoog. Unfortunately on the way there we got into the worst traffic jam ever, due to a what can be described as no less than a small disaster in the regional power grid. Four hours delay – we missed our boat and we also missed the last boat of that night.

Great camping just under the green / white pole – a bit rocky though

No problem. Once again, we unrolled our sleeping bags (this time on the edge of a jetty) and slept under the stars.

The next day we took the first boat and laid down on the beach like forty-two years ago, under a clear blue sky. I felt 17 again – although swimming was a bit colder here.

The winds of change are blowing fiercely. Always. It might hurt sometimes, but there is and always will be beauty in the world. Like that stunning sunset that concluded our wonderful weekend. No Photoshop, no filters, no tricks. Just taken with the phone from the backseat of the car.

How to improvise in the dark

Geplaatst op door Henk Groenewoud

So I was in the UK this weekend, visiting my daughter. Thought it would be a good idea to enjoy the seaside and try to capture the Durdle Door rock formation with a milky way background. The weather forecast wasn´t great, but we went anyway.

At the beach I saw I had made a terrible mistake. I had taken a lightweight travel tripod from home, but at the last moment I had changed the head (the thingy that connects your tripod to the camera). I tried to assemble it, but it didn’t fit. Tripod and head were from different systems. You know that feeling when all the blood in your body seems to flush down through your toes into the sand?

There I was, thousands of kilometres flying and many hours driving from home, after sunset on a deserted beach. With just this one night, this one opportunity here. I owe my brave daughter a huge thanks that she insisted we stayed – even when it got dark and cold. And I improvised. Tried the limits of the equipment I had. For instance that 15 mm wide angle lens: Would it be possible to take pictures with a shutter speed of a whole second right out of the hand? I have shaky hands, and this lens did not have any shake reduction at all. But the wide angle saved me. You may be the judge; I think it’s good enough to present here.

The milky way was also shot out of the hand, lying down on the beach with the camera resting on the bag for support, With a full 5 seconds exposure. The result was far better than I expected.

Of course, I would have wanted pictures of the rock formation with a shutter speed of 30 seconds or more, to see details. And I would have loved to take the milky way with 20 or 30 seconds, to get more clear and profound details. And I would have wanted to use the auto – noise reduction of the camera. But it is what it is, and I am really happy with this no-tripod experiments.

The good news is: I have an incentive to once again visit this beautiful part of Dorset, with fairy tale like villages such as Lulworth and Corfe Castle village and Man O’War beach. And next time, with a complete and functional tripod.

Scorching heat

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Another heatwave this year. You would think we would get accustomed to them, but no. The land dries out. Great times however to enjoy a beach sunset.

I did a little streetphotography – the beach variety. Two passers-by were willing to pose against the setting sun.

Tropical paradise in the Atlantic climate.

It’s worth to wait until after sunset for the ‘blue hour’. So beautiful!


Oh yes, my phone complained as well that it was really hot this weekend!

Dichtbij en ver weg

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Soms vind je vlak bij huis de meest exotische locaties. Vorige week was ik in het Belgische Oostende, dat me verwende met een paar prachtige zonsondergangen. Met het on-Nederlandse licht leek het ver, heel ver weg. Dichtbij of ver weg, uiteindelijk zit het allebei in jezelf…

Kleine wereld

Geplaatst op door Henk Groenewoud

“Iedere zonsondergang is ook een zonsopkomt. Het hangt er maar van af waar je staat,” schreef ze.

…..
Niets aan toe te voegen.