Dodelijke blik

Ze hebben een blik die je doet bevriezen. Eenmaal gevangen in die blik weet je als prooi dat dit het einde is. ´Psychopatische moordenaars´ noemt Helen Macdonald ze in haar prachtige boek H is van Havik (H is for Hawk).

Op de foto’s twee jonge haviken die juist zijn uitgevlogen. Afgelopen week was het tijd om de wereld te verkennen. Nog niet de gedekte kleuren, nog niet de mooie streepjesborst van de ouders, maar al wel die intense blik.

De ontmoeting het de haviken deed me denken aan een portret van eerder dit jaar. Rauwheid, felheid, prachtig om vast te leggen. Een mooie moment om weer langzaam terug te keren van natuurportretten naar mensenportretten. Nog héél even is de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) de Natuurportrettenmaker met vrolijk zomernieuws en natuurfoto’s.

Wil je ook zo’n fel, intens portret? Neem dan gerust contact op!

Portret van jonge dassen

Nog héél even is de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) de Natuurportrettenmaker met vrolijk zomernieuws en natuurfoto’s. Binnenkort kom ik weer met portretten van mensen, maar als afronding van de lange rustperiode nog een paar afleveringen over natuur. Er is zó veel gebeurd de afgelopen tijd, en er was zó veel moois te fotograferen! Bijvoorbeeld bij de familie das, die gisteravond al heel vroeg aan het rondscharrelen was.

Wil je ook een portret terwijl je rondscharrelt in de natuur? Neem dan gerust contact op!

Echte natuur. In Nederland.

Voor de meeste mensen is de eerste ontmoeting met een boommarter onvergetelijk. Dit is een dier van verhalen, van natuurfilms, van heel ver weg. Een roofdier dat ’s nachts in de bossen zijn kostje bijeen moet scharrelen, waar kleine dieren en vogels bang voor zijn.

En dan zie je hem. Zó mooi, zo vertederend. Pluizig ook. Maar ook echt dierlijk, met soepele sprongen door de bomen rennend. En van het ene op het andere moment besef je dat je echt midden in de natuur zit. Wilde natuur, filmnatuur, in Nederland. Onvergetelijk!

De Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is nu even de Natuurportrettenmaker. Met vrolijk lentenieuws en natuurfoto’s.

Te groot!

Na het startschot met de dotters is in de natuur de lente losgebroken. Veel zangvogels zitten al op de eieren. Af en toe moet er nog iets worden herverbouwd aan het nest, maar hoe krijg je als spreeuw nu die prachtige takjes naar binnen?

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is nu even de Natuurportrettenmaker. Met vrolijk lentenieuws en natuurfoto’s.

Zó klein!

En dan leven ze dus ook nog in het topje van de bomen. De kleine bonte specht, ongeveer zo groot als een mus, kan me tot wanhoop drijven. Je hoort ze, maar zien, ho maar!

Tot deze week. Als je nu door het bos loopt, hoor je overal de grote bonte spechten ruziën om de grenzen van hun territoria. En daar tussendoor dan ook die kleintjes. Hetzelfde geluid, dezelfde roffel, hetzelfde geruzie, maar dan met van die hoge piepstemmetjes en in miniatuur. En dus in het topje van de bomen.

De Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort) is nu even de Natuurportrettenmaker met natuurfoto’s.

Kemphanen zijn terug!

In deze duistere Covid-19 thuiszit-tijden is de Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum en Utrecht) weer even de Natuurportrettenmaker. Met hartverwamende natuurfoto’s.

De lente is los. Ook de kemphanen zijn weer terug uit het zuiden. Mooie vogels, vooral die grote dekveren als dakpannetjes over de rug, met prachtige contrastrijke tekening. Kemphanen houden van het Eemland rond Amersfoort. Staatsbosbeheer heeft drassige gronden aangelegd, waar kun je zo heerlijk met je snavel in de modder kunt poeren. Even flink eten, en dan vliegt de hele meute weer verder in noordelijke richting. Soms blijven er een paar hangen in de zomer, maar ik weet niet zeker of er hier ook succesvol wordt gebroed. Wie weet dat wel? Laat gerust een berichtje achter of stuur een mailtje aan DePortrettenmaker@gmail.com.

Grote schoonmaak bij de zwarte spechten

Even geen portretten nu, maar lentenieuws. Deze week is het grote schoonmaak bij de zwarte spechten. Oude en nieuwe nesten – vaak in oude beuken – worden geïnspecteerd en opgeruimd. Het nest boven is al jarenlang in gebruik. Heel bijzonder, want het is een behoorlijk drukke plek in de omgeving van Amersfoort. Ik hoop maar dat het vrouwtje, dat hier wacht op een geschikt moment om weg te vliegen, zich niet te veel stoort aan de mountainbike route die opeens pal onder haar boom ligt. Jammer dat het pad niet 20 meter verder is aangelegd. Eeuwig zonde als het gezin na jaren nu opeens verhuist.

Het nest onder is op een plek waar ik al enkele jaren speur naar een paartje, in mijn woonplaats Hollandsche Rading (tussen Utrecht en Hilversum). En jawel, het mannetje lijkt dit wel een mooie locatie te vinden. Een stuk rustiger hier, en daarom zijn de vogels ook veel minder gewend aan wandelaars.

Ik laat ze lekker met rust. Over een week of drie, als de bladeren aan de bomen komen, dan is het een mooi moment om weer een kijkje te nemen. Dan vliegen de ouders af en aan met voer voor hun jongen – tenminste, áls ze voor deze plekken hebben gekozen.

Portret van sprookjesvogel

“Loop maar door,” riep ik. “Ik maak nog even wat portretfoto’s.” Van dieren in dit geval. Zelden had ik zulke mooie vogels gezien als deze whiskered treeswifts diep in het regenwoud van Borneo, en ik wilde dolgraag hun afbeelding mee naar huis nemen. Best een uitdaging, want er was weinig licht en de vakantiecamera was niet al te lichtgevoelig. Gelukkig werkten ze mee en bleven ze lang genoeg stil zitten voor een paar fraaie close-ups. Het mannetje heeft de rode wangen, het vrouwtje de zwarte. Het zijn swifts, van de familie die we in Nederland kennen als gierzwaluw. Cadeautjes van de natuur, met een tekening alsof ze uit een sprookjesboek komen. Wat een geluk om zulke portretten te mogen maken!

Neem eens een paard mee naar je fotoshoot

Ik wilde iets schrijven over rekwisieten; spulletjes om mee te nemen naar een fotoshoot. Tien tips voor leuke voorwerpen zoals hoedjes, bloemen of boeken die een foto nét dat beetje extra kunnen geven. ‘Probeer maar uit,’ spoor ik altijd aan. ‘Speel met iets dat bij jou past of wat jij wilt laten zien.’

En toen kwam Stephanie met haar paard.

Paarden, daar heb ik wel wat mee. Prachtige dieren waar een sfeer van vrijheid omheen hangt. Die sfeer is bij waarschijnlijk blijven hangen uit de verhalen van vroeger, over eenzame reizigers en avonturiers die met hun paard over de wereld zwierven. Helden die één waren met de natuur en met hun paard. Een klopje op de nek of een paar woorden gefluisterd in het oor waren voldoende voor het paard om te weten wat er moest gebeuren.

Dat de werkelijkheid weerbarstiger is, merkte ik tijdens een korte serie paardrijlessen. Ik woonde pal boven een manege, dus het moest gewoon. Bij de eerste les werd mij verteld dat er maar één de baas kon zijn: het paard of ik. Dat werd dus het paard. De laatste les eindigde met een chagrijnig bokken en een plotselinge draf naar een hindernis. Slippend kwamen we voor de hindernis tot stilstand – ik vrees dat ik erg hard aan de teugels heb getrokken. Voorlopig was dat even genoeg voor mij. Misschien komt er ooit nog een vervolg.

Hoe dan ook, dat paard was een uitstekend idee van Stephanie. Heel even mocht ik weer in de paardenwereld stappen, van geurend grasland en hooi en bescherming tegen dazen en gewoon lekker buiten, niemand om je heen. Een vakantie van anderhalf uur. Dus aarzel niet en neem gerust uw paard mee naar de fotoshoot. Hij of zij is meer dan welkom.