Het is weer paars!

Jawel, het is weer die tijd van het jaar! Er komen nog een paar prachtige zomerdagen, dus snel naar buiten om de paarse heide te zien. Deze week met een boel kleine vuurvlinders (Lycaena phlaeas) en zuringspanners (Lythria cruentaria)

Over vruchtbare valleien en Unesco (Game of Thrones)

Weg uit de zandwoestijn, verder door het schitterende landschap


Eerste stop: Dadèskloof. Tikje toeristisch, maar desondanks indrukwekkend


Daar in de buurt ook de Monkey Fingers: de bijzonder gevormde rotspartijen waarin men de handen van apen meende te zien


De rivier Dadès brengt water en vruchtbare aarde in het verder dorre landschap. Let op de verbrande palmen: zodra er termieten worden gezien in een boom, wordt de boom verbrand in de hoop de termieten te doden, maar de palm en het hout intact te laten


Laatste bestemming deze trip: Ait ben Haddou. Het Unesco werelderfgoed dat een prominente rol speelde in Game of Thrones. Niet gezien? Ik ook niet 😊

Zonsopkomst in Erg Chebbi, Merzouga

Ik werd gewekt door gepraat. “Mensenkinderen, waarom zo’n herrie?” gromde ik van onder het laken, en draaide me geërgerd om. “Sommigen hier proberen te slapen!”

Toen realiseerde ik me dat het al licht werd. Haastig kleren aanschieten en naar buiten, voor een van de mooiste zonsopkomsten die ik ooit heb gezien. Dankzij die luide praters…

Vanaf de stenen via de markt naar de zandwoestijn

Zonsopkomst in de steenwoestijn van Tillougui – met precies één zandduin als voorbode van wat gaat komen


Op naar het oosten. En dan opeens een lekke band. Geen probleem; wordt gewoon in een dorpje ter plekke gerepareerd. Verder gaat het weer, naar Rissani voor de lunch


De steden liggen op de grens van het bewoonbare gebied en de meedogenloze leegte van de Sahara. Handelssteden zijn het, met een grote rol voor de markt


De eindbestemming voor vandaag: zandduinen van Merzouga – het beeld van de Sahara zoals wij dat kennen


De foto’s van de waanzinige zonsondergang bewaar ik voor morgen. Te mooi om hier zomaar achteraan te plakken