Lichtelijk verbijsterd staarde de docent naar mijn foto. Het was de laatste sessie, en iedereen had zijn Meesterwerk meegenomen: een kopie van – of een foto in de geest van – een andere vakfotograaf.
‘Maar…’ aarzelde hij, onzeker wat hij ermee moest. ‘Deze is onscherp!’
Ik schoot in de lach. ‘Dat is de bedoeling. Hij was eerst haarscherp, en ik heb flink wat moeite moeten doen om hem in de nabewerking zo vaag te krijgen. Kijk maar.’ Ik toonde het andere werk aan de groep. Een volledig vaag portret van een onbekende fotografe, niet meer dan wat lichte vlekken tegen een zwarte achtergrond. Mijn foto was een vrijwel identieke kopie, maar mooier en in kleur.
Een boomklevertje zit zich te poetsen. Ik ben ontroerd. Zó mooi. Heel even ben ik ondergedompeld in een wereld van volmaakte schoonheid. Zo moet het bedoeld zijn.
Ik ga naar huis. Het boomklevertje splitst zich in een boomklevertje ergens ver in het bos, dat onzichtbaar voor mij voortleeft, en een herinnering die bij mij blijft. Een herinnering die langzaam vervaagt – of soms wat sneller -, zoals dat gaat dat met herinneringen.
Er ligt een ei voor mijn neus. Ik zit er op te broeden. Er zitten verhalen in. Doen of niet doen? Je weet het maar nooit met die paaseieren. Er kan zomaar een verhaal uitkomen in een smaak die je niet verwacht.
De verhalen gaan over een zacht ei. Dat zachte ei ben ik. Ik zie er vervaarlijk uit in dat groene licht, maar dat is schijn. De groene buitenkant.
Een zacht ei en een paasei. En verhalen. Eerst nog maar een paar nachtjes slapen, en dan gaan we op pad.
Vrolijke tweede paasdag gewenst door de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche).
(voor de kenners: in de Echte Wereld is het een haviksei. Het ongeboren jong in een familie waar drie kinderen zijn opgegroeid. Het is nog heel; het ongeboren jong zit er nog in. Ik heb het nooit durven uitblazen)
Ik ben een dromer, dol op sprookjes. Met groot plezier tover ik de wereld om tot een grote fantasie vol avontuur. Misschien dat ik daarom ook fotobewerking zo leuk vind. Een nieuwe werkelijkheid laten ontstaan uit vormgegeven verbeelding; een werkelijkheid waarin het heerlijk toeven is.
Heb je ooit wel eens in een wolk van vuurvliegjes rondgelopen? Het is magisch. Ik heb het geluk gehad dat meermalen te hebben mogen meemaken. Hier in Nederland, op warme zomernachten, en in het buitenland waar ik met mijn tentje tussen de dansende lichtjes stond.
Die sfeer heb ik in deze foto proberen terug te halen. Een gewone foto van een boswandeling, genomen met mobieltje, omgetoverd tot een sprookje. Heerlijk!
Sprookjesgroet van de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche)
Zo halverwege het jaar kwam het idee voor een virtuele vakantiefoto. Bijna niemand is dit jaar op vakantie gegaan. Sommigen omdat het niet mocht, anderen omdat ze de verantwoordelijkheid voelden om Het Virus niet verder te verspreiden. En weer anderen omdat ze door alle ellende hun baan kwijtraakten of omdat ze domweg niet van reizen houden. Zó veel redenen om thuis te blijven.
“Als jij een foto van jezelf zou willen ergens op de wereld, waar zou het dan zijn? Welke plek zou je willen bezoeken?” vroeg ik.
“Venetië!” antwoordde ze meteen.
En dus gingen we op reis. Onze eerste stop was een brug in de buurt, tijdens een zonnige dag. Uit de fotoshoot aldaar heb je eerder deze kunnen zien.
Daarna reisden we verder over het internet, op zoek naar achtergrondfoto’s. Er zijn heel wat stockbureau’s die prachtige foto’s uit de hele wereld aanbieden, maar onze reis was low-budget en dus zochten we verder. Zo’n achtergrondfoto moet een bepaalde kwaliteit en grootte hebben, beter dan de gemiddelde Facebook of Instagram foto. En toen bleek dat we de reis verkeerd-om waren begonnen. We vonden wel geschikte achtergronden, maar die pasten geen van alle bij het perspectief van onze brugfoto’s. “Niemand neemt een brug in Venetië op deze manier!” jammerde ik. “We hadden eerst een achtergrond moeten zoeken, en daarna onze de brugfoto’s passend moeten maken!” We waren hopeloos verdwaald tijdens onze reis.
Als de nood het hoogst is, is de redding nabij. Juist op dat moment kwam op Instagram een foto voorbij van madebyjennifer.nl. Een foto uit Venetië. Dus er was iemand van Instagram die daar rondliep, en wel vandaag! Zou ik dat zomaar durven vragen, aan een wildvreemde?
Nou ja, lang verhaal kort: Jennifer heeft met haar mobiel een paar brugfoto’s gemaakt die qua perspectief wél pasten. Dank, Jennifer, want met jouw foto hebben wij onze reis kunnen voltooien. Onze virtual holiday naar een waanzinnig mooie zonsondergang in Venetië.
Ook interesse in een virtuele vakantie? Vraag het de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche)
Bijna december, en nog zó veel paddenstoelen in het bos die op de foto willen. Maar ja, de Portrettenmaker is nu eenmaal niet de Paddenstoelenportrettenmaker. Twee blogjes over paddenstoelen is méér dan genoeg. Nu weer over mensen.
Vaak probeer ik mensen te prikkelen: Wil je iets met een mysterieuze blik, wapperende gordijnen, iets vrolijks en uitgelaten of juist meer ingetogen en sereen? Meestal is het antwoord: “Gewoon, een mooie foto” Nu dan, ter inspiratie dit kleine project van mijzelf. Al lang had ik dit beeld in mijn hoofd, van iemand die zich loswerkt uit een boom. Een symbiose van mijn twee favoriete onderwerpen, mensen en natuur. En een voorbeeld dat een portret zoveel méér kan zijn dan gewoon een foto.
De mogelijkheden zijn eindeloos. In welke wonderlijke wereld zou jij jezelf wel eens willen zien? Welk magisch, mysterieus of avontuurlijk idee trekt je aan? Doe eens gek. Misschien realiseren we samen in het komende jaar wel dat portret! Fijn weekeind gewenst door de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche).
Het was zo´n stormachtige dag waarop je het liefst een goed boek pakt om de hele dag in een deken gewikkeld op de bank te zitten lezen. Maar nee! Soms heb je geen keuze, en is juist dát de dag om elkaar te zien en portretten te maken. Deze keer op het bijna verlaten strand tussen Bergen en Egmond – en weer terug.
Elk van de portretten heeft een eigen invalshoek. Het eerste portret hierboven is als een gedachte. In de nabewerking is de foto vervaagd zodat er alleen een indruk overblijft, een herinnering om te koesteren.
De tweede laat verlatenheid zien. Het lijkt rustig maar dat is schijn: alles is in beweging! De harde wind heeft het zand in golfpatronen over het strand geblazen; de wolken in de lucht lijken dat te reflecteren. Zee en duinen zijn als vlijmscherpe messen die boven en beneden van elkaar scheiden.
Op de derde blaast de wind voluit. De bewerking in zwart-wit versterkt de chaos van het wapperende haar.
Op de vierde lijken de donkere wolken op de achtergrond en de wapperende haren iets van een storm weer te geven. Licht, rustig en fier staat ze daar. Welke stormen er ook komen, zij kan ze aan.
Bij de vijfde ten slotte zijn de lijnen in de wolken en op het strand zwaar aangezet waardoor een soort tunnelvisie ontstaat; net als wanneer je tegen de harde wind in kijkt en bijna niks kunt zien.
Al met al een gevarieerde reportage van de strandwandeling, en ik ben er blij mee!
Lijkt zo’n reportage u ook wel leuk? Laat maar weten. Fijne week gewenst door de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche).
En opeens zit je niet meer gewoon ´s middags thuis op de bank, maar bevind je je in een magische wereld met stralend kristal dat alles in een groene gloed zet. De verste reizen, de grootste avonturen beleef je in je eigen fantasie. Ik tenminste. Net als vroeger, toen het vloerkleed een vliegend tapijt was, of de achterkamer een geheimzinnige grot. Het leuke van nu is dat je al die gedroomde avonturen kunt bijna echt kunt maken, door een ´gewone´ foto om te toveren tot een foto-avontuur. Heerlijk is dat!
Ook interesse in een foto-avontuur? Vraag de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort).
Of ik ook een portret kon maken van moeder en dochter als in een fantasiewereld. Geïnspireerd op een scene uit de film Brave, waar het kleine meisje met haar boog bij de Calanais stones staat. Een vraag vanwege oude herinneringen. En dan liefst ook dat sfeervolle, met die dreigende wolken en dat mistige erbij.
Fotobewerking is een kolfje naar mijn hand. Samen zochten we een mooie achtergrond voor het portret uit. Op een zaterdagochtend maakten we de portretfoto, en vervolgens kon ik mij uitleven met alle toverwaren van Photoshop. Verschillende varianten werden uitgewerkt: wat donkerder, wat lichter, hier en daar wat meer mist of juist wat minder, en kleurvarianten tot het resultaat precies juist was. Het duurde niet lang voordat er een mailtje binnenkwam. “Hij hangt, hoor!” Moeder en dochter in hun eigen wereld, vol symboliek en betekenissen die dit portret voor hen zo waardevol maakt. Ik ben er blij mee.
Wil u ook een fotobewerking laten maken? Stel gerust uw vragen aan de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort).
De Portrettenmaker 