
Binnenkort meer beelden van Kenia en Tanzania. Ja, er zijn leeuwen daar…

Binnenkort meer beelden van Kenia en Tanzania. Ja, er zijn leeuwen daar…

Op het laatste moment kwam het bericht: “Er is ruimte voor je op de Kunst 10 Daagse in Bergen!” Broer Eldert en neef Jaap van Baar hadden geregeld dat de grote organisator achter de belangrijkste expositieruimte aan de van Blaaderenweg, Dick Min, een plekje vrijmaakte voor het boek en enkele prints van Dorp van Gedachten. Klein nadeel: er restte slechts een week om alles te realiseren. Maar het is gelukt: vanmiddag hebben we alles opgezet, waarbij Jaap en Eldert het knutsel-, timmer- en schroefwerk voor hun rekening namen. Mooi hoor, pal naast de expositie van de hoofdattractie Frans Lanting.
Dorp van Gedachten beschrijft de herinneringen, belevenissen en gedachten van mijn vader over zo’n 40 plekken in het prachtige Bergen van zijn jeugd, het dorp waaraan hij zo was verknocht. Hij heeft het boek begin dit jaar gekregen en was zo enthousiast! En wat een bijzonder moment is dit. Vorige week is mijn vader vredig gestorven, op 97-jarige leeftijd. Eergisteren hebben we hem vanuit zijn huis naar de begraafplaats gebracht, waar hij samen met mijn moeder rust. De expositie over zijn verhalen op de Kunst 10 Daagse, te midden van tientallen andere kunstenaars, is daarmee een laatste eerbetoon

Update: De belangstelling was zo groot, dat het boek een tweede druk gaat beleven!

Heb je hem gezien? De totale maansverduistering die nu plaatsvindt – terwijl ik dit schrijf zijn de laatste vijf minuten ingegaan. Al op het moment dat de maan opkwam, was de verduistering op het hoogtepunt, dus het was voor veel mensen even wachten tot ze hem boven de horizon konden zien. En ssst! niet verder vertellen: ik stond klaar in het veld toen ik er achter kwam dat ik geen batterijen voor de camera mee had. Supersnel terug naar huis gerend…
Kijk toch wat waanzinnig mooi deze wereld is. Een gouden zonsondergang, extra bijzonder vanwege het telefoongesprek dat ik zojuist voerde


Jawel, het is weer die tijd van het jaar! Er komen nog een paar prachtige zomerdagen, dus snel naar buiten om de paarse heide te zien. Deze week met een boel kleine vuurvlinders (Lycaena phlaeas) en zuringspanners (Lythria cruentaria)

Het boek is er!
Wie dit blog een beetje heeft gevolgd, weet dat ik tussen alle reizen en bezoekjes aan de natuur bezig ben geweest met een serie fotobewerkingen en verhalen over het dorp Bergen, zoals zich dat manifesteert in de herinneringen van mijn vader. Een geweldig avontuur van ruim twee jaar gesprekjes over de plekken uit zijn jeugd, en bezoeken aan die plekken om daar de foto’s te maken. En nu is het er dan! Nog geurend naar nieuw boek, lekker stevig in de hand.
Druk op de foto hieronder om naar de pagina te gaan waar je het als PDF kunt downloaden. Maar geloof me: er gaan niets boven een gedrukte publicatie

Op weg naar school was een sloot waar elke zomer visdiefjes kwamen. Waarschijnlijk broedden ze op één van de nabijgelegen flats, op die platte daken. Die schoonheid, die sierlijkheid! Als ik dat zag, en hun schelle roep hoorde, was mijn dag meteen goed.



Waar komt toch die voorliefde vandaan voor kamperen, heldere beekjes, watervallen, rotsen, kloven en grotten? Het zullen de boeken vol avonturen zijn geweest die ik als kind heb verslonden. Ontdekkingsreizen over de toen nog onbekende wereld.








Samen met Theo was ik op pad in het Müllerthal in Luxemburg. Weer even jong, weer even als avonturiers op onze eigen mini-ontdekkingsreis. Tot het moment dat mijn knie het welletjes vond, en ik 11 kilometer terug moest strompelen. Het leven van een avonturier is ook niet alles









Ik werd gewekt door gepraat. “Mensenkinderen, waarom zo’n herrie?” gromde ik van onder het laken, en draaide me geërgerd om. “Sommigen hier proberen te slapen!”
Toen realiseerde ik me dat het al licht werd. Haastig kleren aanschieten en naar buiten, voor een van de mooiste zonsopkomsten die ik ooit heb gezien. Dankzij die luide praters…












Hoe heerlijk, deze vroege lente 2025. Warm, zonnig, droog – een beetje té droog voor sommigen. Maar jongens, wat is het genieten buiten met je kopje koffie onder de appelbloesem…