Ooievaars op de eieren

Op 10 minuten fietsen van mijn huis bevindt zich een prachtige kolonie ooievaars. Ze zijn alweer druk aan het broeden.

Ik vermoed dat het exemplaar met de bruine veren een eerstejaars is. De snavel is al fel rood in plaats van zwart, maar het verendek is nou niet echt stralend wit te noemen, en hij heeft duidelijk één van de slechtste plekken van de kolonie gekregen: het dichtst de weg, het laagst op de stam. Het arme dier wordt voortdurend bekeken door fotografen zoals ik, en auto’s die even stoppen. Gelukkig lijkt hij gewend aan drukte, want hij bleef onverstoorbaar soezelen (het resultaat: vele, vele foto’s met gesloten ogen).

En wat klinkt dat klepperen toch mooi!

Portretten in Archeon

Meisje met de bijenkaarsen


Ik kende de beelden uit China, maar nu dus ook in Nederland: Het aantal insecten is zó sterk afgenomen, dat deze ‘monnik’ (ook één van de vele vrijwilligers in Archeon) de alruin met een kwastje bestuift, in de hoop dat de plant zaad zet. Hij bloeit nu, in het vroege voorjaar, en de bovengrondse delen verdwijnen in de zomer al snel.

Monnik bestuift alruin (Mandragora officinarum)

En voor degene die zich afvragen: Alruin, was dat niet die plant met mensvormige wortel van Floris en Sindala, van Harry Potter en van tal van andere verhalen, die bij het uittrekken een schreeuw gaf waardoor je je verstand verloor of zelfs stierf? Jawel, dat is hem. Uit de nachtschadefamilie, bijzonder giftig, gebruikt als verdovingsmiddel, pijnstiller en om te hallucineren…

Wedding day in Rietveldpaviljoen

The Rietveldpaviljoen (designed by the famous Dutch architect Gerrit Rietveld) in Amersfoort is a centre to see, celebrate and create art. Next Saturday a new exhibition will be opened on street photography, entitled Paradijsvogels (Birds of paradise). There is an extensive exhibition of the Dutch street photographer Willem Wernsen. Photographers have been invited to celebrate his 70th birthday, and create a personal piece of art inspired by him. For this exhibition I made the photo Wedding day, that I mentioned previously in this blog. I am honoured to have it shown to the public in the Rietveld Paviljoen.

Memories

“I’m just browsing through some old stuff,” he said. “Do you see this map? It’s from the airport. I stole it from the Germans.”
Not true. It’s a copy of a map made by a modern copyer, probably fifteen or twenty years ago. But who cares? I know that during the war, as a child, he did break into German offices in the village, and that he did steal maps from them. But now, at the age of 96, all these memories are fading into a thick fog. Sometimes elements from different memories come together into a new story that is almost true. Almost. And that’s more than enough now, for him as well as for me.