Krasje op de lens – is dat erg?

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Ik pakte de fototas, en hoorde gerammel. “Oh, oh…!” Foute boel! Schrik en afgrijzen bij het zien van al dat gebroken glas. Veel zelfverwijt over het vallen, en ook verbazing dat ik het gebroken glas niet eerder had opgemerkt.

Dit was dus waarom ik al 40 jaar UV-filters op mijn objectieven plaats. Voor dit ene moment: om nu te kunnen zien dat gelukkig alleen het UV-filter ter ziele was, en de rest nog helemaal intact.

Een mooie gelegenheid om eens te testen wat het effect is van al dat gebroken glas.

Wat nu volgt is een technisch verhaal over fotograferen. Ik begrijp het volkomen als u het blogje deze keer overslaat – ik vind het té leuk om niet te vertellen. Fraaie plaatjes komen de volgende keer weer.

De eerste foto´s zijn van de bewuste ochtend. Meteen na de ontdekking opende ik het raam voor een paar foto’s uit de hand. Het was 07:35 uur, zo’n 20 minuten na zonsopkomst dus rijkelijk donker. Als eerste een volkomen onbewerkte foto (ISO 640, 1/100 seconde met f=5.6 op 200 mm). Camera is Nikon Z6, objectief is Nikkor 200-500 mm f 5.6e ED VR. Zowel RAW als JPEG worden opgeslagen, u ziet de JPEG uit de camera. De kleurbewerking van de camera op neutraal, witbalans op automaat.

Wat een verrassing! Ik zie op de foto geen enkel spoor van de beschadiging, hoewel een groot deel van de splinters zich tussen filter en lens had opgehoopt.

De tweede foto is met dezelfde instellingen ingezoomd tot 500 mm. Deze foto is in Photoshop aangepast met ‘auto’ in Camera Raw filter om hem wat lichter te maken. Verder geen bewerkingen zoals verscherpen of contrast verhogen, geen trucs met aanpassingen van kleuren of licht en donker, alleen de ‘auto’ bewerking. De heiige sluier komt van het ochtendlicht en de nog vochtige atmosfeer, maar de scherpte van deze foto is verbazingwekkend!

Vervolgens heb ik alles schoongemaakt en een nieuw filter aangeschaft. Pas weken later bedacht ik dat ik de kans voorbij had laten gaan om te kijken naar het effect bij een kleinere lensopening. Daarom heb ik vandaag de beschadiging maar nagebootst door twee touwtjes en een elastiek voor het filter te spannen. De volgende drie foto’s zijn vandaag uit de hand genomen op een bewolkte, donkergrijze herfstmiddag.

Alweer bestaat de enige bewerking uit de JPEG-conversie in de camera en de ‘auto’ conversie in Photoshop Camera RAW om de foto wat lichter te maken. De eerste foto is genomen met ISO 800, f=10 en 1/500 seconde op 200mm. Geen spoor van touwtjes of elastiek.

Nog maar een stapje. Onderstaande foto is ingezoomd tot 500 mm, met ISO 800, f=13 en 1/100 seconde. Ziet er prima uit!

Meteen dan maar naar het maximum. Deze laatste foto’s komen rechtstreeks uit de camera en zijn niet bewerkt met Photoshop. Onderstaande foto is op 500 mm met f=32 en 1/40 seconde, weer uit de hand. Hier verschijnt dan eindelijk de verstoring van de touwtjes en elastiek. De laatste foto van het uitgesneden centrum toont de verstoring in volle glorie: met zo’n kleine lensopening is er geen redden meer aan.

Al met al ben ik blij met deze resultaten. Het is fijn om uit eigen ervaring te kunnen zeggen: een krasje op de buitenste lens is niet zo erg. Zeker niet als je fotografeert met grotere lensopeningen. Ik hoop dat ik nooit ervaring krijg met krasjes aan de ándere kant van het objectief, aan de lens die zich aan de binnenkant bevindt. Want heus, dan kun je een objectief direct weggooien.

Volgende keer weer een ‘gewone’ foto van de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche)

Zonsopkomst in de mist

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Och mensen, wat is het buiten soms mooi! We hebben al wat mistige ochtenden gehad deze herfst, maar deze was fenomenaal. Ik moest mezelf wel even dwingen om uit bed te komen, want bij de eerste blik uit het raam bleek mijn straat kraakhelder.

Maar de mist was voorspeld en de lucht voelde vochtig, dus ik ben toch maar snel op de fiets gestapt.

Flink doorfietsen door het donkere bos om juist vóór zonsopkomt op de plek te zijn. En wat een beloning kwam er!

Toen de zon wat hoger kwam, verschenen de eerste hardlopers en wandelaars met hond. En iedereen knikte elkaar toe, want iedereen voelde hetzelfde. Uniek om daar op die plek getuige te zijn van zoveel moois.

Mocht u ooit een portret willen maken bij zonsopkomst in de mist, dan sta ik voor u klaar. Groet van de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche).

Twee vriendinnen en hun Citroën DS

Geplaatst op door Henk Groenewoud

“Ik heb een leuk idee voor de fotoshoot,” zei Caroline. “Misschien kunnen we met onze Citroën DS op pad.”

Wat een vondst! Twee vriendinnen in een DS, als op een uitje in Frankrijk. Het idee werd al snel uitgebreid met picknickmanden en een parasol, en gaandeweg werd het beeld steeds completer. Een fotoshoot van een vriendinnen-uitje, prachtig!

De eerste afspraak viel in het water. Het regende pijpenstelen, en we zochten snel naar een nieuwe datum. Twee weken later waren we op pad, op één van die snikhete dagen van de zomer 2020.

Nou ja, de foto’s spreken voor zich denk ik. We hebben ons enorm vermaakt, en hadden ook veel bekijks van voorbijgangers. Met als herinnering aan deze vriendinnendag een prachtige fotoserie.

Ook interesse in een vriendinnen – fotoshoot? Laat het weten aan de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche)

Rijke oogst paddenstoelen

Geplaatst op door Henk Groenewoud

Afgelopen week ben ik meermaals begonnen aan een kleine boswandeling om vervolgens hopeloos te verdwalen in mijn natuurbeleving en pas na vele uren weer opgetogen thuis te komen. Wat is het mooi buiten! Het Speulderbos, de bossen van Maartensdijk en Eyckenstein op de Utrechtse Heuvelrug, allemaal even mooi.

De rijke oogst aan paddenstoelenfoto´s deed me denken aan artikelen die ik las: de een op een facebook groep over enthousiast paddenstoelen plukken in de natuur, de ander op de site van de Nederlandse Mycologische Vereniging over vergiftigingen. Ik ben een groot voorstander van ‘terug naar de natuur’ en moestuinen en zelf kweken en zo. Maar het idee dat natuur altijd smakelijk en goed en fijn en lieflijk is, is absurd. De ergste gifstoffen, de ergste ziekten komen uit de natuur, zijn daar inherent onderdeel van. Zeker bij paddenstoelen worden vaak vergissingen gemaakt, of blijken soorten toch niet zo onschuldig als altijd werd gedacht. Na het lezen van de pagina over vergiftigingen vergaat me de lust ook altijd een beetje. Ik houd me wel bij mijn bakje champignons en mijn zelfkweek-pakketten en verzamel de natuur alleen op beeld.

En jij, eet jij zelfgeplukte paddenstoelen?

Fijne week gewenst door de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche)

Spelen met licht

Geplaatst op door Henk Groenewoud

We waren bezig met een  zomerse fotoshoot op een brug toen mijn oog viel op de lichtvlekjes op haar gezicht. “Oh,” riep ik enthousiast, “Ik wil straks ook nog een andere foto maken! Een close-up.”

Het was een foto die al een tijdje op mijn bucket-list stond: een gezicht met een patroon van licht en schaduw. De rieten hoed was perfect. Enfin, de foto spreekt voor zich. Die brugfoto’s houdt u nog tegoed.

Ook voor foto’s met speels licht kunt u terecht bij de Portrettenmaker, fotograaf uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum, Utrecht, Amersfoort, Lage Vuursche).

 Fijne zondag!

Kemphanen zijn terug!

Geplaatst op door Henk Groenewoud

In deze duistere Covid-19 thuiszit-tijden is de Portrettenmaker uit Hollandsche Rading (tussen Hilversum en Utrecht) weer even de Natuurportrettenmaker. Met hartverwamende natuurfoto’s.

De lente is los. Ook de kemphanen zijn weer terug uit het zuiden. Mooie vogels, vooral die grote dekveren als dakpannetjes over de rug, met prachtige contrastrijke tekening. Kemphanen houden van het Eemland rond Amersfoort. Staatsbosbeheer heeft drassige gronden aangelegd, waar kun je zo heerlijk met je snavel in de modder kunt poeren. Even flink eten, en dan vliegt de hele meute weer verder in noordelijke richting. Soms blijven er een paar hangen in de zomer, maar ik weet niet zeker of er hier ook succesvol wordt gebroed. Wie weet dat wel? Laat gerust een berichtje achter of stuur een mailtje aan DePortrettenmaker@gmail.com.